Als een Lopend Vuur

Bram is goed aangekomen in Ivoorkust

2012-02-02T14:38:00.002+01:00

Vrienden,

Uitstekende reis gehad. Goed ontvangen door een heel comite van 6 predikanten. Goed en rustig hotelletje waar ik logeer, naast een militait trainingskamp.

Geen angst dat ik hier mijn tijd werkeloos doorbreng. Tot op de laatste minuut is alles volgepland. Diverse keren ben ik op 2 verschillende radiozenders (nationaal).

Het leven is hier gelukkig opnieuw heel vreedzaam. De mensen zijn aardig, en er is geen merkbare spanning tussen de bevolkingsgroepen, politieke overtuigingen of religies. Ik wil nog achterhalen hoe men dat in 10 maanden voor elkaar heeft gebracht. Lijkt me erg interessant en belangrijk om te weten.

Ik zag hier de reclame van een telefoonmaatschappij: " Les Ivoriens communiquent la sourire". ( De Ivorianen geven elkaar een glimlach door). Dat is een heel aardige omschrijving van de situatie hier in het land. Wat opvalt voor iemand die veel in Kongo is: de wegen zijn goed, en het verkeer is redelijk ordelijk. Ook staan er veel mooie, indrukwekkende gebouwen. En verder spreken de mensen goed Frans. Ze zijn hier goed geschoold.

Vrijdag: prediking (1 uur) in de kerk van Jean-Christophe (La Resurrection; d.i. de opstanding)

Zaterdag: toespraak over ' de missionaire urgentie' voor een groep van meer dan 100 Ivoriaanse zendelingen, die in de buurlanden en de uithoeken van hun eigen land werken.

Zondag: prediking in de Opstandingskerk (850 geregelde bezoekers)

Maandag: zendingsreis t/m woensdag de binnenlanden in, om div. takken van arbeid en bevolkingsgroepen te leren kennen.

Graag jullie voorbede. Nadere informatie volgt, want de eerste vergadering over het programma volgt zometeen.

Groet,

vrede,

Bram Krol

Bram Krol vertrekt naar Ivoorkust

2012-02-01T11:09:00.001+01:00

Beste vrienden,

Ik vertrek naar Ivoorkust. Toen ik de 17e januari niet naar Congo kon reizen, omdat de rechtszaak tegen de man die onze goederen heeft gestolen nog niet ten einde is, was ik erg teleurgesteld. Maar er werd me verzekerd dat het te gevaarlijk voor me zou zijn in Kinshasa . Ik heb toen om me heen gezocht naar een lans waar ik open deuren zou kunnen vinden. Dat werd Ivoorkust, waar ik vaker geweest ben, 10 jaar geleden. De man die destijds een programma voor me organiseerde, was direct enthousiast. Morgen hoop ik hem ‘s avonds te zien in Abidjan : Jean-Christophe. Er is een programma geregeld, met o.a. 2 predikantenconferenties. Maar het fijne weet ik er niet van. Het wordt dus wat avontuurlijk. Graag jullie gebed, dat ik daar een zinvol werk mag doen, en iets voor de mensen daar kan betekenen. Er was 10 maanden geleden nog een burgeroorlog gaande in dat land. En hoewel het er nu rustig is, zelfs rustiger dan in jaren, zulen er wel degelijk nog verse wonden zijn...

In Congo loop het proces tegen de ‘dief’ ten einde. Vrijdag 3 febr. a.s. wordt de uitspraak gedaan. Dan kan het werk in Congo ook weer genormaliseerd worden.

Groet,

vrede,

Bram Krol

Bram Krol op 8 Januari op TV bij Brandpunt op Ned 2.

2012-01-04T18:00:00.000+01:00

Beste vrienden van Bram ,

Op 8 januari zal Bram aanwezig zijn in de tv-uitzending van Brandpunt KRO op Nederland 2 van 22.15 uur.
Het onderwerp dat besproken zal worden is over het Efraïm Genootschap (Sekte).

Shalom,
Stichting Facilite

Bram Krol in het Reformatorisch Dagblad

2011-12-31T14:29:00.000+01:00

Lees het artikel over Bram Krol:

"Zendeling Bram Krol: dissident tegen wil en dank"

op de website van het RD.

Bram op TV (22Dec 2012)

2011-12-22T11:05:00.002+01:00

Vanavond om 21.05 uur ben ik enkele minuten op t.v., in het programma De vijfde dag. Dit i.v.m. een sekte. Ik sta in Ndl. nu eenmaal als ‘sektedeskundige’ te boek. Mogelijk kom ik (nog wat uitgebreider) op 8 januari in het programma Brandpunt (KRO) over hetzelfde onderwerp.

Bram Krol

Vriendenbrief

2011-11-04T10:40:00.000+01:00

Beste vrienden,

Lees nu mijn vriendenbrief op de website.
http://www.bramkrol.com/bram/vriendenbrief.htm
je kunt hem hier ook downloaden.

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,
Bram Krol

Nieuws uit Somaliland

2011-10-20T10:35:00.003+02:00

Vanuit Somaliland kwam de toezegging van Stichting Doses of Hope om een project ten gunste van de Yibirs te leiden . Men denkt aan een schooltje in Boorama, waar een redelijk groot aantal Yibirs woont (meer dan in de hoofdstad Hargeisa). In december hoop ik over hen te publiceren in Uitdaging en misschien ook in Christenen voor Israël. In een uitzending van Family 7 (Café Tinto) heb ik op 19 oktober ook over hen gesproken.

Bram Krol

Nieuws uit Gogane,

2011-10-20T10:35:00.000+02:00

In Gogane, waar twee maanden geleden een kleine gemeenschap van 30 nieuwe gelovigen werd gesticht, zijn nog eens 30 anderen zeer geïnteresseerd. Maar het huis voor de samenkomsten is te klein en te donker, en bovendien in handen van iemand van een lagere kaste. De meeste nieuwe belangstellenden horen bij een hoge kaste. Zij zouden die barrière nog wel willen nemen, maar o wee, de kritiek van de anderen... Maar er is een kleine beweging naar Christus gaande, ingezet half juni dit jaar met ons eerste bezoek. Men praat al over een kerkgebouwtje, maar de mensen zijn arm. Dat zou in elk geval een ‘neutrale’ plek zijn om samen te komen.

Bram Krol

Café Tinto op Family 7

2011-10-13T09:57:00.000+02:00

Woensdag 19 oktober om 9.30 uur is Bram Krol te gast bij het programma Café Tinto op Family 7. Het programma wordt in de middag diezelfde dag herhaald.

Rapport B van door ons gesponsord evangelisatiewerk in Congo

2011-10-07T11:07:00.002+02:00

B. het werk van pastor Nazaire Kopa, oktober 2010 – oktober 2011

Kopa is een bekeerde pastoor, die uit zijn ambt werd gezet door de bisschop van Kikwit vanwege zijn evangelische opvattingen. Onder de Rooms-katholieken van Kikwit is hij echter nog steeds erg geliefd. Hij heeft geld gekregen voor geluidsapparatuur en instrumenten. Dit gebruikt hij voor evangelisatiewerk en voor de samenkomsten in zijn grootste gemeente, waar elke zondat tegen de 1000 mensen samenkomen, grotendeels in de openlucht. Na de eerste evangelisatieactie bleken de drie gemeenten in Kikwit, die hij heeft gesticht, te klein om alle belangstellenden een plaats te bieden. Hij heeft een vierde gemeente gesticht, maar kampt inmiddels weer met ruimtegebrek. ook in Kinshasa heeft hij een gemeente gesticht (al in 2009), en deze maakt een kleine opwekking mee en groeit goed.

Rapport A van door ons gesponsord evangelisatiewerk in Congo

2011-10-07T11:06:00.002+02:00

A. trektocht van ds. Vincent Kuzenzama, maart/april 2011

Facilite werkt veel samen met mensen die er blijk van geven goede evangelisten en geroepen pioniers te zijn. Eén van hen is ds.Vincent Kuzenzama een baptisten predikant. Hij kreeg een gift om een langgewenste reis mogelijk te maken langs een aantal gebieden, steden of stadswijken, waar evangelisatie en kerkplanting dringend nodig waren. Hi bezocht de steden en nabijgelegen dorpen : Kikwit (waar hij woont, een stad met een miljoen inwoners), Feshi, Gungu, idiofa en Lukula. Al deze plaatsen liggen in het centrum en zuiden van de Bandunduprovincie. In vier plaatsen stichtte hij nieuwe gemeenten. Hij zag in totaal 4259 mensen tot geloof komen, door openluchtbijeenkomsten en evangelisatie van huis tot huis. Hij heeft 50 Bijbels weggegeven aan armen. (Het rapport kwam pas in oktober 2010 binnen).

Mission Impossible 7

2011-09-19T16:39:00.000+02:00

Beste vrienden van Bram krol.

U kunt nu vanaf de website de laatste Mission Impossible krant van Bram Krol lezen/downloaden.
Deel 7 (Oktober 2011) laat weer verbazingwekkend goed zendingsnieuws horen uit Congo, Nepal en dit keer ook Somaliland.

Stichting Facilite

verslag van de arrestatie

2011-08-24T23:05:00.001+02:00

Beste vrienden,

Op de website kunt u het verslag/verhaal lezen van Bram over zijn arrestatie:
bedankt voor al jullie gebeden.
God heeft ze wat betreft de vrijlating van Bram verhoord.
Laten we blijven bidden voor de gezondheid van Bram en die van de medewerkers van dit werk in Congo.

met broederlijke groet,
Stichting Facilite

Terug in Nederland

2011-08-22T14:41:00.002+02:00

Vrienden van Bram,

Gelukkig kunnen we laten weten dat Bram weer veilig in het land is. Natuurlijk vermoeid na een nachtelijke reis en wat vermagerd, maar vol goede moed.
Het medisch onderzoek is inmiddels in gang gezet en het wachten is nu op de uitslag daarvan, wat later in de week verwacht wordt.
Het medeleven en de gebeden doen hem goed en blijven belangrijk.

Stichting Facilite

Terugreis Bram

2011-08-19T20:12:00.000+02:00

Vrienden van Bram,

Pas in de loop van maandag a.s. wordt Bram terug verwacht.
Direct zal er dan een medisch onderzoek volgen.

Gebed blijft gevraagd voor de komende dagen en zijn gezondheid.

Stichting Facilite

Beter nieuws

2011-08-19T17:03:00.000+02:00

Vrienden van Bram

We zijn blij te kunnen laten weten dat Bram, mede door inspanning van de consul, zijn paspoort terug heeft
en inmiddels op de Nederlandse ambassade in Kinshasa verblijft.
Gekeken wordt nu naar een mogelijkheid om via Air France op korte termijn terug te vliegen naar Nederland.

De aanklager wordt nu zelf aangeklaagd.
Om alles uit te sluiten wordt Bram, onder begeleiding van de ambassade naar de luchthaven gebracht.

- een groot punt van dank
- gebed voor gezondheid blijft nodig

Stichting Facilite

Nieuws Bram

2011-08-19T14:21:00.000+02:00

Vrienden van Bram,

Vanmorgen om 10.00 uur plaatselijke tijd (hier 9.00 uur) moest Bram zich melden bij het 'parket générale' van het gerechtshof te Kinshasa.
Twee mensen van de consulaire dienst van de Nederlandse ambassade zijn daarbij aanwezig, waaronder de consul.
Het wachten is nu op een confrontatie met degene die de aanklacht heeft ingediend.
En hoelang dat nog gaat duren?? Een uitputtingsslag voor Bram die ziek is en het zonder noodzakelijke medische hulp moet stellen. Eén van de ambassademedewerkers is inmiddels vertrokken, maar de consul staat Bram terzijde en is tevens degene die dit weekend dienst heeft en dus ook bereikbaar is.
Laten we bidden voor kracht en gerechtigheid.
Verder nieuws volgt.

Stichting Facilite

Dringend nieuws over Bram Krol

2011-08-18T20:46:00.004+02:00

Vrienden van Bram Krol,

De situatie voor Bram Krol die in Congo is, is niet goed, en we vragen u gebed voor de volgende situatie:

Bram werd de afgelopen reis steeds zieker, en werd daardoor steeds zwakker. Hij heeft dringend medicijnen nodig die in Congo zo goed als niet te krijgen zij. Echter is hij op weg naar het vliegveld om in Nederland naar een arts/ziekenhuis te kunnen in de hoofdstad Kinshasa hardhandig door de politie opgepakt, waarbij er grof geweld tegen hem is gebruikt. De reden dat de politie hem heeft gearresteerd, is dat er een aanklacht tegen hem was aangespannen door iemand in Congo die een huis van de zendings organisatie heeft gestolen. Er liep een zaak via een advocaat om dit huis rechtmatig aan de zendingsorganisatie terug te laten vallen, maar om dit te rekken heeft de man een valse aanklacht tegen Bram ingediend.

Tevens is er een tweede politieke reden/aanklacht tegen Bram aangespannen waarbij Bram beschuldigd is van het hebben van een document wat politiek gevoelige informatie zou bevatten.

Echter is ook dit absoluut niet waar en is er niets van dien aard in Bram zijn bezit.

Bram heeft deze informatie zelf een half uur geleden door kunnen geven aan familie in Nederland.

Via buitenlandse zaken hopen we zo snel mogelijk Bram te kunnen ondersteunen, maar we vragen bovenal uw gebed om de hulp van onze almachtige God en Vader.

Het is in Congo niet ongebruikelijk dat men zonder duidelijke reden weken tot maanden vast wordt gehouden.. Het paspoort van Bram is in beslag genomen door de politie.

We houden u via deze weblog op de hoogte van het laatste nieuwe over deze situatie.

Stichting Facilite.

Congo Augustus 2011

2011-08-16T10:45:00.002+02:00

Beste vrienden,

De laatste campagnedag was zondag. Er waren 15.000 belangstellenden, en 450 mensen gaven te kennen dat ze Christus wilden volgen. Verder sprak ik ook in een kerkdienst, niet zo druk bezocht, door 275 mensen, of misschien 300.

Vanmiddag vliegen we terug naar Kinshasa, waar we tegten het vallen van de nacht zullen aankomen (kort na 18 uur). In Kin wacht ons een overladen programma. Er zijn enkele positieve ontwikkelingen daar, maar dat volgt later.

Gezondheid: matig tot zwak. Het lijkt erop datdezelfde klachten, die ik bij aankomst in Congo had weer terug zijn gekomen. Ik denk dat Bartalien er goed aan doet een afspraak voor vrijdagmiddag (na 14 uur) bij de huisarts voor me te maken. Ik wil het niet wagen nog een keer een net niet geschikt medicijn te slikken. Dat heb ik nu al tweemaal gedaan.

Verder alles in orde.

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Congo augustus 2011

2011-08-15T20:17:00.000+02:00

Zaterdag heeft de tweede campagnedag plaatsgevonden met een groot bezoekersaantal van 12.000, waarvan er 1300 naar voren kwamen bij de uitnodiging. De mensen waren laaiend enthousiast. Onder de aanwezigen waren de gouverneur en de voorzitter van het parlement.
Zondagochtend ging Bram voor in een dienst en 's middags dan de laatste en derde campagne, waarover later meer nieuws.

Stichting Facilite.

Congo Augustus 2011

2011-08-13T22:43:00.002+02:00

Beste vrienden,

Gisteren hadden we de eerste dag van de grote campagne in Mbuji Mayi. Er waren tegen de 10.000 belangstellenden, van wie de meesten kerkleden. Bovendien kijken de mensen hier graag de kat uit de boom. Maar toch gaven 350 mensen te kennen dat ze Christus wilden volgen. Opmerkelijk is dat de gouverneur van de Oost-Kasaï de hele bijeenkomst aanwezig was, en ons ook heeft toegesproken. Het is een grote provincie, met 11 miljoen inwoners, ongeveer het drievoudige van Zuid-Holland. De reacties van de aanwezigen waren bijzonder goed. De gouverneur beloofde ook zondagmiddag aanwezig te zijn.

De e-mail hier werkt bijna niet, alleen 's ochtends heb je een kans, na lang wachten, aansluiting te vinden. Bij binnenkomst in de computerkamer van het hotel speelde de radio "Welk een vriend is onze Jezus." Dat zal in Ndl niet snel gebeuren. Verder werkt er ook niets. In geen enkele bank in deze wereldbekende handelsstad kun je bank- of creditkaarten gebruiken. Lastig. Nu moet ik van alles in Kinshasa regelen, waar ik v.a. dinsdag nog 2 overvolle dagen heb voordat ik weer in het vliegtuig stap.

Zo meteen word ik opgehaald voor het ontbijt.

Verder gaat alles goed, ook met mijn gezondheid.

Met vriendelijke groet,

Bram Krol

Congo Augustus 2011

2011-08-10T14:02:00.001+02:00

Vannacht in Mbuji Mayi geslapen, waar we gisteren per vliegtuig aankwamen. Heerlijk rustig hotelletje. Alles hier is goed georganiseerd door de kerk waar we mee samenwerken, een groot genootschap met tegen de miljoen aanhangers. De nachten daarvoor waren veel te kort vanwege de reizen die we moesten maken.

Mijn gezondheid is weer aardig op peil. Uiteindelijk werd in het ziekenhuis van Kikwit ontdekt waar ik al zo lang aan lijd, al een week of acht. De arts was in alle staten van vervoering, en de laborant nog meer. Ik heb een zeldzame worm in mijn darmen, zeg maar een huisdier. Deze komt alleen in Azië voor, en in heb 'm bekomen via onvoldoende verhit varkensvlees, aan het allereerste begin van mijn reis naar Nepal. Deze parasiet verandert in kleine beestjes, die door het lichaam kruipen, en eitjes produceren in de longen, vandaar al mijn gehoest. Maar goed, na 3 1/2 dag totaal niets gegeten te hebben, openbaarde mijn huisgenoot zich. Hij kwam eens kijken of ik nog plannen had om te eten, en toen heb ik 'm maar even bij de les bepaald. De laborant danste van vreugde vanwege de schoonheid van het stuk beest dat ik hem overhandigde. Ik was blij eindelijk te weten wat me mankeerde. Alleen is er slechts een tweederangs medicijn, dat ik nu gebruik. Het eigenlijke, dat ik had moeten hebben, is in heel Congo niet te vinden.

Vandaag beginnen de conferenties. V.a. vrijdag hebben we 3 dagen een enorme campagne, waar 20.000 tot 30.000 mensen worden verwacht (!) Alleen hangt daar nog wel een prijskaartje aan, omdat wij een deel van de uitgaven voor onze rekening nemen. De contacten en relaties met de mensen hier zijn vriendschappelijk. "Eindelijk iemand die woord houdt..." hoor ik steeds. Veel mensen beloven veel en doen niets - zeker hier in Congo.

Verder is er nu weinig te vertellen. Ik zou iets moeten verzinnen, over het aapje van Luswa, dat in mij zijn baasje zag, of over gedonder over geld op de luchthaven van Kinshasa, waar een Europeaan geacht wordt te worden leeggeplunderd. Maar ik ben intussen ook aardig door de wol geverfd. Of moet ik het hebben over de heerlijke, versgebrande pinda's bij het ontbijt? Er is ook veel goeds in dit land, dat hard bezig is haar huidige topleider te verliezen. Daar zal ik geen traan om laten. Misschien is de volgende wel eerlijk? Let 's hope so.

Misschien moet ik vandaag nog wat overleggen met Pieter Jan over ons banksaldo. Misschien is er één bank in deze handelsstad met ruim een miljoen inwoners die werkt, en waar ik bankkaart of creditcard kan gebruiken. Ik heb er een hard hoofd in. Er is hier stromend water, d.w.z. dat je een emmer met water ergens moet vullen, en al;s je die op z'n kop houdt stroomt het water vanzelf, daar hoef je zelfs geen kraan voor te gebruiken. Dat is een lokaal grapje.

De mensen hier hebben heel wat zelfspot. Hoe herken je een echte Congolese soldaat? Dat is iemand die zijn wapen op de kop houdt, want hij heeft er nog nooit een gezien. En een nationale politieagent die het verkeer moet regelen? Die wacht aan de kant van de weg, totdat de laatste auto voorbij is, en dan begint hij het verkeer te regelen. Dan zegt hij: "Toen ik begon, ging het meteen goed..."

Ik ga naar de conferentie.

Allen gegroet en Gode bevolen,

Bram Krol

Congo Augustus 2011

2011-08-05T22:17:00.001+02:00

Beste allemaal,

Geen zorgen. Alles in orde. Gisternacht teruggekomen uit Bagata, waar telefoon noch internet bestaat. Een stad met 100.000 inwoners, en bovendien een belangrijk bestuurlijk centrum. Congo verkeert nog grotendeels in de Middeleeuwen.

Het gaat goed met me. De dag na aankomst in Bagata verdween mijn hoest, om plaats te maken na enkele uren voor een vreselijke diarree. Na ruim 3 dagen niets te hebben gegeten was alles over. Moeiteloos ben ik weer enkele kilo's kwijtgeraakt, en menige dikkerd zal me benijden. Ik voel me goed, en ben vandaag weer begonnen te eten. Binnenkort ben ik weer wat ronder. Momenteel ben ik buikloos.

In Bagata leken de zegeningen van Bulungu zich te herhalen, waar onze campagnes ooit begonnen. 2100 bekeringen ongeveer, terwijl we in Bandundu-ville ongeveer 1400 mensen tot geloof zagen komen. De mensen leken op ons te hebben gewacht, ook alle autoriteiten, onder wie de administrateur du territoire (een territoire is een onderafdeling van een provincie; het territoire Bagata telt 875.000 inwoners; de administreateur is de hoogste autoriteit), en een chef coutumier, een districtshoofd over 72 dorpen. Een wat vreemde man, maar erg vriendelijk. Zeg maar een stamhoofd. Hij ontving ons gisteren in zijn dorp met een enorm onthaal. We hielden er een korte evangelisatie- en gebedsbijeenkomst met enkele honderden mensen. Als gift kregen we een geit mee, twee gerookte vissen, 4 eieren en een schaal vol krioelende palmlarven. Heel aardig, en bovendien een zeldzaam grote gift.

De campagnes in Bandundu en Bagata werden bezocht door telkens 3000 - 6000 mensen, in beide plaatsen waren 4 daagse bijeenkomsten.. De conferenties voor kerkewerkers werden bezocht door in beide plaatsen 125 mensen, en met de grootst mogelijke belangstelling.

In Bandundu moest ik 2 nachten vluchten, vanwege een dode in het huis van de buren. Dat betekent nachwaken met enorm veel lawaai, grote geluidsboxen die je in je bed doen trillen en die beurtelings de landelijke toptien en reliogieuze liederen uitkramen, van 18 uur tot 06 uur, zonder onderbreking. Hoe harder het geluid, hoe meer de dode geëerd wordt. Gelukkig woonde er een predikant in een rustige zone, waar ik in alle rust kon slapen. De rest van het team is 2 nachten wakker gebleven. Ik had hen geadviseerd ook te vluchten... Eigen schuld, dikke bult, maar na 2 nachten zonder slaap waren ze volslagen gebroken, terwijl ik er uitgeslapen op los kuchtte....

De reizen naar en van Bagata waren moeilijk. Op de slecht tot niet-onderhouden zandpaden maakte de volgeladen jeep (met 17 medewerkers en een enorme lading luidsprekers etc.) een snelheid van iets meer dan gemiddeld 20 km.. Geregeld liepen we vast in het rulle zand. Gister hadden we ook nog 3x een lekke band.

Zondag preek ik in de pinkstergemeente van ds. Luswa, onze directeur in Congo. Maandag met de bus naar Kinshasa, waar we waarsch. pas na 20 uur zullen aankomen, om de ochtend daarna om 04.30 uur op te staan om het vliegtuig naar Mbuji Mayi te halen. Zendingswerk is geen luxe. Dat ervaar ik deze reizen behoorlijk aan den lijve. Maar mijn geloof is ongebroken, en er gebeurt hier zo vreselijk veel goeds en moois...!

Dus geen zorgen. Vanavond zal ik Bartalien even bellen, om de zorgen weg te nemen. Ze schreef dat ze zich grote zorgen maakte. Geen nood... Zelfs in de rimboe zijn er apotheken (..%%$$###&&**, opgetrokken uit bamboe en stro...) waar je tegen een kleine betaling je eigen medicijngebruik kunt regelen. Ik heb enkele keren een zakje oploszouten tegen uitdroging gebruikt, een Belgisch product, en hoe walgelijk het ook smaakte, het hielp perfect.

Niets meer te vertellen. De rest is voor verhalen en verslagen in Nederland. Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Reisverslag Nepal

2011-07-22T10:09:00.000+02:00

Beste vrienden,

Hierbij het verslag van mijn laatste reis dat u nu kunt lezen op de website:

http://www.bramkrol.com/ne_jun_2011.htm

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Somalie land 2011

2011-07-22T10:05:00.000+02:00

Beste vrienden,

Gister kon ik niet mailen. Het onweerde en regende flink, waardoor tv noch internet werkten. Dat is goed nieuws voor Somaliland, hoewel het hier lang niet zo droog is als in het zuiden van Somalia, waar een hongersnood heerst. Bij aankomst zag ik vanuit het vliegtuig zelfs verschillende groene plekken.

Even ter verduidelijking. Ik ben hier in het vreedzame maar arme Somaliland op eigen kracht en met eigen geld. Het is geen werk van Stichting Facilite. Maar in 1998 heb ik de start mogelijk gemaakt van een hulpverleningswerk, Doses of Hope, dat inmiddels heel groot en bekend is geworden. Er werken nu 30 mensen fulltime, en talloze duizenden zijn op de ene of andere wijze door hen geholpen met microcredit, ondersteuning en kunstmatige ledematen voor gehandicapten, AIDS-preventie, blindenschool en beroepsopleidingen voor kanslozen. Zo dikwijls kreeg ik al het verzoek eens langs te komen, en nu ik er ben voelt het feestelijk aan dat ik hieraan mocht meewerken. Ik heb heel wat van de bevoorrechten door Doses of Hope gesproken, mensen met winkeltjes, of gehandicapten met een kunstbeen en aangepaste schoenen, en het meest opmerkelijke: een jongen zonder handen en bovendien blind, die nu kan lezen (met zijn tong) en schrijven (met zijn voeten). Twee jaar geleden durfde hij niemand te antwoorden, als zovelen, verstoten vanwege hun handicap, zonder enig gevoel van eigenwaarde. Nu was hij de erste die me in goed Engels dingen kon uitleggen. Die Mustafa.....!

Somaliland is een rustig land. Hier geen religieuze extremistische en geweldddadige groepen, geen piraten e.d. Toch wordt dit land met 3,5 miljoen inwoners slechts door 3 landen erkend, waaronder Israel. Dat heeft waarsch. te maken met het bestaan van een Joodse stam hier, de Yibirs, die hier 'de Hebreeen' worden genoemd. Ze hebben een oud Hebreeuws dialect, maar zijn hun eigen achtergrond zo goed als kwijt.

Tot mijn vreugde heeft D.o.H. veel voor de Yibirs en de 3 andere minderheidsgroepen in het land gedaan (o.a. met hulp van Deense en Noorse hulpverleningsorganisaties). Rashid, de directeur van de fin. afdeling, die zelfstandig draait onder de naam Kaaba (Somalisch voor 'ondersteunend'), wordt door deze groepen als een soort reddersfiguur gezien en op de handen gedragen. Hij vecht tegen de misvattingen en maatschappelijke verwerping van de minderheden. "Als wij niet vergevingsgezind en liefdevol zijn, hoe kan God dat dan voor ons zijn?" zegt hij vaak. Het zou een tekst uit de Bijbel kunnen zijn. Overigens komt het geloof hier veel ter sprake, en zeker niet op oppervlakkige wijze.

Zo meteen heb ik mijn derde ontmoeting met de Yibirs, en vooral met hun leider die de titel 'sultan' draagt. Ik ben benieuwd. Over hun Hebreeuwse oorsprong bestaat geen twijfel. Een van hen is een intellectueel, die in Nairobi woont, en die ik daar hoop te ontmoeten wanneer ik over die stad naar Kinshasa reis (de 24e).

Ik heb een grote bewondering voor Rashid en voor de algemeen directeur Fadumo. Ze verdienen weinig, maar van hun karige salaris halen ze nog geld af om gevangenen te helpen en andere noodgevallen op te lossen. Met zulke mensen kun je werken. Die verzetten bergen.

Natuurlijk ben ik hier niet om rijk te worden. Dat lukt niet met een bezoek aan een noodlijdend goed werk. Maar inspirerend is het zeker.

Mijn gezondheid is in orde. Sinds 24 uur ben ik koortsvrij. Ik voel me goed. Ik verblijf hier in een hotel, zwaar bewakt. Sinds er in 2007 3 bomaanslagen van Al Shabab zijn geweest (een groep die samenwerkt met Al Qaida), zijn de veiligheidsmatregelen enorm scherp. Ik kan niet zonder te worden gefouilleerd het hotel in, en ook de auto wordt bij de oprit met spiegels gecontroleerd. Maar er zijn nadien geen aanslagen meer geweest. De mensen zijn goedlachs en vriendelijk.

Tot zover het nieuws uit Hargeisa.

Allen vriendelijk gegroet en Gode bevolen,

Bram

Somaliland juli 2011

2011-07-20T20:15:00.000+02:00

Maandagochtend in alle vroegte is Bram, ziek, vertrokken naar Somaliland en aansluitend Congo.
Gelukkig was de reis prettig en de gezondheid gaat vooruit.

Doses of Hope doet uitstekend werk en het zijn leuke mensen.
Vandaag is er een gesprek geweest met de leiders van de Yibirs (Hebreeën) in Somaliland.
Zeer instructief. Die mensen worden enorm onderdrukt.
Verder nieuws volgt.

Stichting Facilite te Gorinchem.

RADIO-UITZENDING zaterdagavond

2011-07-13T19:56:00.002+02:00

Beste vrienden,
Zaterdagavond 16 juli a.s. is Bram een half uur te horen op de radio, in gesprek met Embert Messelink van het EO-programma 'Deze Week' op radio 5 om 20.35 uur.

Stichting Facilite te Gorinchem

Nepal juli 2011

2011-07-04T21:07:00.000+02:00

Na een tamelijk lange reis zijn we goed en wel aangekomen in Pakhribas,de plaats waar de HEF haar werk in Nepal is begonnen, en waar de eerste kerk door haar werd gesticht. Ik heb dat gebouw 18 jaar geleden geopend, en in 1991 was Pakhribas de eerste plaats in Nepal die ik bezocht. Vanochtend heb ik er gepreekt. Met 61 groteren en 18 kinderen zat het gebouw goed vol. Buiten de regentijd is het nog drukker. Nu moeten de boeren rijst planten, een zwaar werk in de modder, waar ze weken mee bezig zijn. Ze kunnen er niet of nauwelijks tussenuit breken. Vooral de genen die 1 of 2 uur van de kerk vandaan wonen, zijn dan een hele dag kwijt. Ik kan het begrijpen. Het is een strijd met de tijd en de regen. Zelfs tijdens de tropische plensbuien lopen ze rond op hun rijstveldjes, om dijkjes te herstellen en dergelijke. Anders riskeren ze de hele oogst kwijt te raken. We hadden een zeer gezegende dienst. Morgen spreek ik in twee kleine gemeenschappen (resp. 35 en 50 mensen, en ik weet natuurlijk niet hoeveel bezoekers er dan zullen zijn). De eerste is in een dorp op een uurtje lopen van Pakhribas (Sanney), en de tweede in een wat grotere plaats op een uur met de bus en een twintig minuten lpoen: Leguwa. Het evangelie verbreidt zich over deze hele streek gestaag, maar niet heel erg snel.

Met de politici heb ik eergisteren tijdens het diner gesproken over de dreiging van een antibekeringswet, en ze waren het roerend met me eens. De oud-minister heb ik een Bijbel cadeau gedaan.

maandag 4 juli
Net terug uit Leguwa, een reis die gewoonlijk minder dan 2 uur duurt voor een afstand van 20 km. Maar het was erg drassig, en telkens liep de bus vast. Ook hadden we nog een klapband. De reis ging langs diepe kloven en gevaarlijke steiltjes. We deden ruim 4,5 uur over die reis, waardoor we opnieuw in Pakhribas moesten overnachten, in plaats van Dharan. Het werd te laat. Bovendien zaten er door de drukte veel mensen op het dak, waaronder ik, en dat is erg gevaarlijk als het donker is, vanwege overhangende takken en electriciteitsdraden. Het was trouwens toch gevaarlijk. De weg was zo slecht, dat je je soms met 2 handen moest vasthouden om niet van het dak afgegooid te worden.

In Leguwa werkt Dipak Azariah, een H.E.F.-evangelist. Enkele jaren geleden was er nog geen enkele gelovige; nu zijn het er 36. Vandaag mocht ik 7 nieuwe gelovigen dopen, en er kwam ook iemand tot geloof. We kwamen samen in een veel te nauwe huiskamer. Na de dienst was er eten voor ons klaargemaakt, maar buitengewoon onhygienisch.

Gode bevolen.

Nepal Juni 2011

2011-06-28T17:14:00.002+02:00

Beste vrienden,

Onze tweede conferentie Gemeentegroei was in het district Dang, im de hoofdstad Gorahi, een stad met 100.000 inwoners. Er waren 100 deelnemers, 40 meer dan waarop was gerekend. Dat betekent dat de organisatoren een goed werk heben gedaan. Er waren meer dan 50 predikanten aanwezig uit 48 verschillende gemeenten van minstens 7 denominaties. Volgens Norbu was het de beste conferentie ooit, met een niet aflatende belangstelling. En dat terwijl alle deelnemers uren achtereen op de grond moeten zitten! Sommigen kwamen van wel 100 kilometer verder, een reis van 10 uur per bus en acht uur lopen.

Ik heb hier een Britse arts ontmoet, die graag met ons mee wil werken om in de toekomst medische hulpprojecten met artsen uit het Ver. Koninkrijk op te zetten. We zijn al druk plannen aan het maken voor bezoeken met mobiele teams in twee districten in het noorden van het land, tegen de Tibetaanse grens aan. Het lijkt ons een strategische reuzestap voortwaarts.

Morgen per busje terug naar Kathmandu, een reis van 10 - 12 uur. Overrmorgen heb ik een diner met een kamerlid en een oud-minister in Kathmandu. De vrijdag vertrekken we met het vliegtuig naar Biratnagar en hopen dan per bus helemaal naar Pakhribas te gaan, waar het werk van de H.E.F. ooit is gestart in Nepal.

Gezondheid goed. Geloof blakend.
O ja, de afgelopen zaterdag sprak ik in een gemeente in het plaatsje Shrinagar (zelfde naam als een bekende stad in India, in de Kashmir). Het leek wel of de Geest neerviel op de mensen. Ieder was diepbewogen en hoogst enthousiast. Er waren 6 nieuwkomers onder de beoekers (ruim 85), die zeer positief geraakt waren.

Tot zover, vanuit een schamel internetcafe in Gorahi. Ik kreeg daarstraks niemand uit Nederland aan de telefoon. Maar zo is ieder weer op de hoogte.

Groet,
Gode bevolen,

Bram Krol

2011-06-24T15:52:00.000+02:00

Beste Vrienden,

De conferentie in het district Salyan zit erop. Ongeveer 75 deelnemers, van wie 30 predikanten. Sommigen worden erg om hun geloof vervolgd. Een vertelde dat er elke keer dat ze een samenkomst in zijn huis hebben, twintig met stokken zwaaiende en schreeuwende jongeren om zijn huis staan. Tot hiertoe is niemand echt geslagen. Zelfs richtten ze een keer een geweer door het raam op de aanwezigen.

Het enthousiasme was groot, en ook Norbu en Dhruba zijn erg ingenomen met een cursus voor mensen in arme en afgelegen streken. Heel effectief.

De omgeving is prachtig. We zitten hier op 1536 meter hoogte, op een bergtop. Morgen moet ik preken in een stadje lager in de bergen gelegen, en daarna reizen we door naar een plaatsje in het district Dang.

Gezondheid prima. Iedereen tevreden. We slapen met drie man op een kamer van een allersimpelst hotel. Privacy en hygiene zijn bijna onbekend.

mvgr,
Bram Krol

Nepal Juni 2011

2011-06-22T16:28:00.002+02:00

Vrienden,

We hebben in Nepal de eerste dag gehad van de conferentie in Salyan. 80 deelnemers; voor vrijwel iedereen is het de eerste conferentie die ze meemaken. Ik ben hier samen met Norbu Tamang en Dhruba Adhikari, beiden sterke leiders. Veel enthousiasme. Alles goed. Alleen de busreis hierheen duurde 12,5 uur.... We waren gaar.

gr,
Bram

Nepal Juni 2011

2011-06-20T10:18:00.000+02:00

Bram Is veilig aangekomen in Nepal en heeft ondertussen al een aantal samenkomsten bijgewoont.
Onderstaande email is van Bram Krol.

..............................................

Inmiddels ben ik retour van een bezoek aan Mawakanga. Tussen de 200 en 250 mensen bleven er een uur of 2 luisteren naar muziek, sketches en de uitleg van het Evangelie. Vrijwel allen nog niet-gelovigen, op ongeveer acht mensen na, van wie drie van zeer ver waren gekomen om dit gebeuren mee te maken. We hebben 16 Bijbels verspreid, 14 aan nog niet gelovigen, die ieder voor zich er na aan toe zijn Christus te aanvaarden. Het was heel interessant de discussie onder de mensen te horen. Een paar vrouwen naast me hadden een heel gesprek, of zij ook niet zo'n 'boek' moesten nemen. "Maar dan moet je er wel achter staan" zei de een tegen de ander, "En dat gaat niet zomaar. Ik wil eerst weten wat mijn man daarvan zegt." De paar gelovigen in Mawakanga zijn enorm bemoedigd. De leider van het groepje is de secretaris van de Maoisten in zijn gebied, en daarmee de machtigste man van de streek, want zijn partij trok 80% van de stemmen. Maar hij ziet ook wel dat de mensen nu al teleurgesteld zijn in alle valse beloften, waarmee hun stemmen werden getrokken. Ook de secretaris heeft het niet meer zo op 'de politiek'.

Verder hadden we wat liederenbundels meegenomen en wat bijbelstudieboekjes. Wat waren die mensen blij met zulke onbetaalbare schatten. Ze maakten een rondedansje, wat in Nepal minder snel gebeurt dan in Nederland.

Inmiddels heb ik uitgebreid gesproken met de oud-minister van landbouw, een comt'e dat een naaiproject heeft opgezet (waar wij geld voor hebben betaald) en een parlementslid, waar we over anderhalve week een diner mee zullen hebben.

Gister heb ik gesproken in de samenkomst van een kleine gemeente die in de slums onder de allerarmsten werkt. Erg interessant. 20% van de slumbewoners is al Christen geworden.

Morgen vertrekken we naar het Westen . Eerst met het vliegtuig naar Nepalganj, dan met de bus naar het hooggelegen Salyan vier dagen later gaan we naar het plaatsje Dang, beide voor Gemeentegroei-conferenties.
..............................

Stichting Facilite

Nepal Juni 2011

2011-06-15T11:31:00.001+02:00

Beste vrienden,

Vandaag (2e pinksterdag) vertrek ik voor een kleine 4 weken naar Nepal. Ik heb er zin in.

Dhruba Adhikari, onze secretaris aldaar, heeft een mooi programma geregeld. Over ruim een week zijn er achter elkaar 2 Gemeentegroei-conferenties in het Westen van Nepal, in de plaatsen Salyan en Dang, beide in de heuvels gelegen. Verder hoop ik een bezoek te brengen aan het Nawalparasidistrict (Centrum-Zuid, in de riviervlakte) in een streek waar nog nooit is geëvangeliseerd, waar we een pionierwerk willen starten, en ook in een ander gebied in de bergen. Daarover volgt nog nader nieuws. Ik hoop ook Pakhrbas te bezoeken, waar ik op 3 juli gevraagd ben voor te gaan in de snel groeiende gemeente, gesticht door de Himalayan Evangelical Fellowship. (Voor het nieuws van de HEF zie mijn website, onder Mission Impossible).

Willen jullie bidden voor mijn reis?

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Bram te horen op de Radio

2011-06-10T10:00:00.000+02:00

Beste Vrienden,

zaterdagavond 16 juli om 20.35 uur is Bram een half uur op de radio te horen ben, in gesprek met Embert Messelink van het EO-programma ‘Deze week’ op radio 5

Radio Nederland Wereldomroep

2011-05-17T14:20:00.000+02:00

zaterdag 21 mei a.s. van 9 tot 10 uur is Bram Krol te gast ben bij Radio Nederland Wereldomroep in het programma Expat, van 9.00 tot 10.00 uur.

Nepal Maart 2011

2011-03-21T09:55:00.002+01:00

Beste vrienden,

Bram is weer terug in Nederland van zijn reis in Nepal / India.
Het reisverslag van deze reis kunt u lezen op de website:

http://www.bramkrol.com/lopendvuur/reisverslagen/ne_mrt_2011.htm

mvgr,
Stichting: Facilite

Nepal Maart 2011

2011-03-17T09:17:00.002+01:00

Beste vrienden,

Het hoogtepunt van deze reis naar Nepal en India waren niet de drie zeer geslaagde Gemeentegroeiconferenties, noch de opening van het tweede deel van het schooltje in Balamvita, ook al een zeer gezegend moment. Maar de opening van het ziekenhuisje voor de Kirati in Larumba sloeg alles. Wat hadden ze er een werk van gemaakt. We (Dhruba, Santos en zijn vrouw, Tordna, Janida en ik) werden met eer overladen – waar we niet op hadden gerekend en nooit op uit zijn geweest. Alles was zeer plechtig. We kregen oorkonden en werden druk gefotografeerd samen met de goeroe en zijn vrouw, het ziekenhuisbestuur en nog meer hoogwaardigheidsbekleders.

Onze bijzondere ‘ambassadeur’ was Joël, mijn kleinzoon van anderhalf. Hij stapte het hele feestterrein rond met zijn onvaste passen, en als hij het te rustig vond worden, maande hij het publiek tot klappen, juichen en zelfs dansen. Hij kreeg voor elkaar wat niemand anders had gekund, en hij was het focuspunt van de helft van alle foto’s, die bij tientallen werden genomen. Zelfs de anders zo waardige goeroe en zijn vrouw hadden veel pret om hem.

Heel nadrukkelijk vertelden tal van sprekers dat de bouw van dit ziekenhuisje toch wel een teken was van de Allerhoogste (men spreekt daar vaak over de ‘onzichtbare God’), en een teken van vriendschap van de christelijke zending en de zendingswerker Abram Krol. Nu heb ik me daar nooit zo voorgesteld, maar zo is het en dat kon niet verborgen blijven. Ook al is er geen enkel officieel contact, men repte van een bijzondere toenadering van het Christendom en het Kiratigeloof, die als broeders uit hetzelfde huis werden voorgesteld.

Door deze openheid voelen een aantal min of meer ‘geheime’ gelovigen in Larumba zich vrij om openlijk voor hun geloof uit te komen, en we hebben een aantal belangstellenden Bijbels beloofd. De evangelisatiepreek die ik vier jaar geleden in die plaats voor een talrijk publiek heb gehouden, kennen sommigen nog bijna uit het hoofd, en er wordt nog steeds over gesproken, onder andere door de man die als vertaler fungeerde. Het is duidelijk dat de Kiratibeweging steeds meer open komt te staan voor het bijbelse geloof. Acht jaar geleden werd een Christen nog weggestuurd uit hun hoofdplaats (Larumba), nu verkondigt de goeroe dat hij de Bijbel leest en dat ik een bewonderenswaardig geloof heb.

Die eer komt mij niet toe, maar ik zal deze doorgeven aan de goede gever van de grote som geld die de bouw van het ziekenhuisje (eigenlijk een complex van vijf gebouwtjes) mogelijk maakte. Ze hebben het gerooid voor 45000 euro, en er is nog 3000 euro over voor ramen en meubilair. Verder hebben veel Kirati nog bijdragen toegezegd. Niet allen zijn arm. Een Amerikaan heeft een ambulance toegezegd. Met de inwijding was er ook de eerste sessie van een arts met een verpleegster en een apotheker. Deze eerste dag was de medische zorg gratis.

Een probleem, dat op het eind van de bouw de feestvreugde dreigde te verstoren, is gelukkig ook opgelost. Iemand had bijna 10.000 dollar gestolen van de bankrekening van het ziekenhuis(middels valse handtekeningen). De dader werd echter opgespoord, en deze heeft alles terug betaald.

Een evangelist van de Himalayan Evangelical Fellowship, Santos Nepali uit Damak, wordt geheel aanvaard als de nieuwe tussenpersoon tussen de Kiratibeweging en mij (de eerdere tussenpersoon is naar Engeland vertrokken). Tordna Paudel, een andere H.E.F.-evangelist, is bouwkundig ingenieur; hij heeft de bouw tussentijds gecontroleerd en (redelijk) goed bevonden.

Het getuigenis gaat door. Verschillende Kirati zullen tijdens een grote Kiraticonferentie in Kathmandu (eind maart 2011) contact opnemen met Dhruba Adhikari, de secretaris van Gemeentegroei in Nepal. Hij zal hen hun Bijbel bezorgen en er verdere uitleg bij geven. Het getuigenis van Christus gaat door!

Er is inmiddels veel meer gaande. Norbu Tamang, de eerste op wie ik mijn oog liet vallen om met me mee te werken in Nepal, zal binnenkort onze gelederen versterken. Hij is bezig met pionierswerk onder de geheel onbereikten, vooral stammen die zeer hoog in de bergen wonen. Hij heeft de eerste 8 Sherpa’s uit het Dolakhadistrict tot geloof zien komen, en is nu ook bezig met de Kerungs. Deze mensen wonen zo dicht bij Tibet, dat ze vrij heen en weer kunnen reizen naar stamgenoten aan de andere kant van de grens. (We weten hoe moeilijk toegankelijk Tibet is!) Ook wil hij werk opzetten onder de Dolpa’s, die meer naar het westen wonen, ook in het hooggebergte.

Verder nieuws volgt, zoals over een nieuwe editie van Gemeentegroei compleet in het Nepalees (de mensen zijn ‘weg’ van dat boek en beschouwen het als een unieke bijdrage voor geestelijke leiders) en de ontmoeting die ik vanavond heb met twee parlementariërs over een naaiproject voor zeer arme mensen in het gebied van Ramechhap.

Allen hartelijk gegroet,

Bram Krol (Kathmandu, 16/03/11)

Nepal Maart 2011

2011-03-11T09:53:00.002+01:00

Nadat we een zeer geanimeerde conferentie in Rangpo (Sikkim) hebben beeindigd, ben ik naar Kalimpong gereisd, waar ik uitgebreid met ds. M.H.Subba sr. en zijn zoon ds. Matthias Subba heb kunnen spreken over het werk van de H.E.F. De ochtend daarop vertrokken we al vroeg. In Damak, onderweg naar Biratnagar, hadden we een gesprek met de secretaris van de Kiratibeweging over de opening van het ziekenhuisje. Ze willen er een uitgebreid programma van maken, met veel dans, muziek en toespraken. De guru is er ook bij. Daarop vertrokken we halsoverkop naar Biratnagar, maar met de lokale bus duurde het lang, ruim 4 uur voor 150 km., grotendeels staande Doodmoe...

De conferentie in Biratnagar loopt ook weer uitstekend. Groot enthousiasme! De mensen zijn, net als in Ranpo, diep geraakt en zijn ervan overtuigd dat ze enorm veel leren. In Rangpo, bij het afscheid, konden sommigen zelfs hun tranen niet de baas, omdat we een sterke band voelden.

We hebben hier o.a. een Santali predikant getroffen, die zijn stamtaal vloeiend spreekt. We hebben afgesproken dat ik een keer naar zijn kerk kom, en dat hij dan meegaat naar ons kerkje (+ schooltje) in Balamvita, om daar het evangelie in eigen taal te brengen. De meeste leden daar zijn Santali.

Alles is hier interessant. Het eten bevalt me best (soms 3x per dag rijst) en mijn gezondheid is goed.

Het is opnieuw een zeer gezegende en waardevolle reis. Je zou de dankbaarheid van de predikanten eens moeten zien of horen! Ze hebben het gevoel mijlen verder geholpen te worden. Dat zal zeker ook de evangelieverkondiging aan buitenstaanders ten goede komen. We hebben zeer open gesprekken, wat voor Nepal veelbetekenend is, want men opent het hart niet snel voor een vreemde.

Janida en Joel maken het uitstekend in Kalimpong. Beiden zijn vrolijjk, en komen nu wat bij van de vermoeienissen van het eerste deel van de reis. Morgenmiddag hoop ik haar weer te treffen in Damak.

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Nepal 2011

2011-03-05T20:40:00.000+01:00

Vanuit de hoge Nepalese bergen, waar het 's avonds en 's nachts erg koud is, kwam bericht over de conferentie in Taplejung, die inmiddels alweer is beeindigd.
Alle deelnemers waren predikanten en de reacties waren zeer goed.
Gelukkig was er een uitstekende vertaler, iemand uit Kalimpong in India, die erg goed Engels spreekt.

Van Taplejung ging de reis verder naar Damak (een reis van ruim 12 uur).
Vanmorgen sprak Bram in de Vrije Presbyteriaanse Kerk van Damak.
Morgenvroeg gaat de reis naar India.

Stichting Facilite

Nepal Feb 2011

2011-02-27T23:25:00.000+01:00

Beste Vrienden,

Bram is op dit moment op reis naar Nepal.
De reis hiernaartoe is voorspoedig voorlopen en Bram is veilig in Nepal aangekomen.

Wilt u bidden voor een veilig en gezegend verblijf ?

Gods zegen,
stichting Facilite

CHINA Februari 2011

2011-02-13T18:45:00.001+01:00

Beste Vrienden,

China is een leuk land om te bezoeken, behalve dat je je als een doofstomme voelt. Niemand lijkt Engels te spreken. Zelfs bij de 'tourist information' in Peking kwamen ze er niet uit. Gelukkig trof ik er een Iranier die Chinees sprak, die voor me kon vertalen. Het lastige van dat taalprobleem is, dat je steeds net de plank mis slaat: je komt in een veel te duur hotel of, zoals vanochtend, in een Chinese Katholieke Kerk in plaats van de Protestantse. Het was er bovendien zo vreselijk koud (het is hier een paar graden onder nul), dat ik na afloop als een ijspop de kerk weer uit wandelde. Maar ze zongen 'Welk een vriend is onze Jezus', en dat deed me goed.

Nog steeds volgt mijn lichaam het Nederlandse ritme, en weigert de instructies van mijn verstand. ' s Nachts na drie uur krijg ik slaap, en ik ben met het ontbijt bijna niet wakker te krijgen...

Vanavond besloot ik in een volksgelegenheid te gaan eten, een zeer ruime maaltijd voor een euro zeven en zestig (de nummers krijg ik nu even niet aan de praat). Met stokjes natuurlijk, en dat gaat me aardig af zolang niemand toekijkt. Daar trof ik een jongen die Frans (moeizaam) en Engels (bijna onverstaanbaar) sprak, en die de koning te rijk was publiekelijk van zijn buitengewone kennis blijk te kunnen geven. Hij studeert in Frankrijk. Hij zal me helpen contacten in protestanse/evangelische kringen te leggen.

De mensen zijn hier aardig en behulpzaam. Ze nemen geen fooien aan. Als ik teveel betaal voor de taxi, komt de chauffeur achter me aan rennen om me alsnog een yuan (11 cent) terug te geven. Net terug uit Congo is dat een wonder van jewelste. De wegen zijn prachtig en glad. Alles is sprookjesachtig verlicht, ook langs de hoofdwegen, en er zijn mooie parken en bloemperken. Elke avond zie je wel ergens vuurwerk, zeker waar ik zit, in een hotel naast een meer. Zodra er iets te vieren is, komt er vuurwerk aan te pas.
De conservator van het museum in Xuzhou heeft bijna 5 uur voor me uitgetrokken (inclusief een gratis diner met oud-Chinese gerechten). Zeer leerzaam.

Xuzhou is een voor ons onbekende stad, maar desondanks een stad met 3 miljoen inwoners, dus groter dan Amsterdam, Brussel, Den Haag, Rotterdam en Utrecht tezamen...

Ik heb gemerkt dat er een directe vliegverbinding is tussen Chengdu en Kathmandu - dat zal ik nader onderzoeken, want als ik vaker naar China ga kan ik de vlucht naar Nepal bekorten en goedkoper maken.

Tot zover het nieuws uit China. Ik maak het goed en heb het best naar mijn zin. Het is echt weer een avontuur, voor mijn gevoel.

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Congo Februari 2011

2011-02-08T11:45:00.000+01:00

VERSLAG van de reis van Bram Krol naar de Dem. Rep. CONGO
jan./febr. 2011

Een reis met uiteindelijk goede resultaten, maar bijna geheel in het teken van organisatorische zaken. Graag had ik andere dingen gedaan. Er moest erg veel geregeld worden, om in de toekomst des te meer tijd te hebben voor evangelisatie en lesgeven.

...< lees het hele reisverslag op de website van Bram http://www.bramkrol.com/lopendvuur/reisverslagen/co_feb_2011.htm ..............>

Congo Februari 2011

2011-01-29T23:03:00.000+01:00

Beste Vrienden,

De hitte is de laatste dagen om te snijden. Maar desondanks ben ik een nog heter internetcafe ingedoken, de eerste keer dat ik tijd heb en dat er ook electriciteit is. Ik loop hier dag aan dag te beulen, maar er is vooruitgang. Kort even de verworvenheden tot hiertoe.

1- De nieuw gepubliceerde boeken doen het uitstekend. Er zijn zelfs honderden exemplaren van verkocht, wat ons een winst van meer dan 145 dollar heeft opgeleverd, te gebruiken in het werk.

2- Eindelijk beginnen de spanningen uit mijn body te verdwijnen. Ik heb er plezier in, behave dan de eindeloze files in de brandende zon. Daar word ik echt ziek van, bij tijd en wijle.

3- De grote evangelisatiecampagnes voor augustus a.s. in de oostelijke Kasi ( vooral Mbuji Mayi, een miljoenenstad) beginnen al vorm aan te nemen. Uitdagend.

4- Ds. Nyamuke, de vicepresident van de Verenigde Protestantse Kerk van Congo wil, namens het bestuur, met mij samenwereken voor conferenties over Gemeentegroei in alle provincies, om door training een tegenwicht te vormen tegen de snelle groei van de islam in Congo. Deze geloofsgemeenschap (een soort Raad van Kerken, maar met uitgebreide bevoegdheden) telt meer dan 16 miljoen mensen... Zeer eervol en uitdagend.

Morgen preek ik in een nieuwe pioniersgemeente van een oud medewerekr uit de tijd van Margot, een bekwame man (Etienne). Vorige week preekte ik in een grote charismatische gemeente (Temoins de Christ) met 750 bezoekers.

Verder alles helemaal in orde. Ik verzend dit bericht snel, voordat de stroom uitvalt.

Groet,
vrede,

Bram

Congo 2011

2011-01-27T21:35:00.000+01:00

Het goede nieuws uit Congo is dat de Protestantse Synode (verenigde kerk van Congo), bestaande uit 15 miljoen mensen samen een cursus 'Gemeentegroei' wil gaan doen.

De boekjes die in Nepal zijn gedrukt vinden gretig aftrek en worden goed verkocht.

Deze zomer staan er grote evangeliesatiecampagnes gepland waar alle kerken aan mee gaan doen.

Verder is het erg warm in Congo.

Stichting Facilite.

Congo 2011

2011-01-23T16:00:00.000+01:00

De reis naar Congo is goed verlopen.
De afgelopen dagen is er veel vergaderd.

Vanmorgen is Bram voorgegaan in een kerkdienst met 700 bezoekers en vanmiddag vinden zo hier en daar wat bezoekjes plaats.

Het wachten is nu op de jeep om op doorreis te gaan naar de eerste evangeliesatiecampagne.

De gezondheid is goed.

Stichting Facilite.

Congo Februari 2011

2011-01-19T12:49:00.003+01:00

Bram Krol vertrekt op 18 Januari 2011 naar Congo, om daar deel te nemen aan evangelisatiecampagnes en voor nazorg aan de grote massa’s nieuwe gelovigen. Nader nieuws volgt. Bid om gezondheid en een goede voortgang van het werk.

Nieuws op de website

2010-11-25T09:48:00.000+01:00

Beste vrienden van Bram Krol,

Op de website van Bram www.bramkrol.com vinden jullie nu onder het kopje 'Lopend vuur' Projecten die Bram graag onder jullie aandacht wil brengen.
Het gaat om projecten in Nepal en Congo. http://www.bramkrol.com/lopendvuur/projecten.htm

Shalom,
stichting Facilite.

Reisverslag zendingsreis Cong jul/aug 2010

2010-08-23T12:27:00.000+02:00

Beste vrienden,

U kunt het reisverslag over deze laatste zendingsreis lezen op de website van Bram:
http://www.bramkrol.com/lopendvuur/reisverslagen/co_aug2010.htm

mvgr,
Stichting Facilite

Congo 2010

2010-08-16T20:21:00.000+02:00

Uit Congo kwam het goede nieuws dat de gezondheid van Bram gelukkig weer goed is.

Zondag zijn er in Mbuji Layi 3 diensten gehouden die druk bezocht zijn.

Morgen gaat de reis naar Kinshassa waar de laatste dagen van deze reis doorgebracht zullen worden met het regelen van allerlei zaken.

Laten we bidden voor een goede voortgang van dit zendingswerk en een behouden thuiskomst.

Congo 2010

2010-08-13T19:44:00.000+02:00

Gisteren kwam het bericht dat het zendingsteam de geheime dienst heeft weten af te schudden. Deze kunnen nu niets meer beginnen.

De gezondheid van Bram lijkt redelijk.

In Mbuji Layi zijn ze bijzonder warm en enthousiast ontvangen. Zowel dinsdag,woensdag als donderdag zijn er een soort kerkdiensten gehouden waar Bram sprak. Daar kwamen per keer zo'n 1000/2000 mensen op af.

Zaterdag worden er 2 conferenties gehouden: voor de leiders en voor de jongeren.

Zondag spreekt Bram op een massameeting waar naar verwachting zo'n 10 tot 20.000 bezoekers op af zullen komen uit de kerk van de 'De Getuigen van Jezus'.

Nog een week te gaan en we zien uit naar het volgende bericht.

St. Facilite, Gorinchem.

Congo 2010

2010-08-07T22:40:00.001+02:00

Bram heeft weer contact op kunnen nemen en laat weten dat hij zich iets beter voelt. Hij is 8 kilo afgevallen, maar krijgt langzamerhand weer wat trek in eten. Hij krijgt wel behoorlijk zware medicijnen die dan weer zorgen voor hartproblemen. GEBED BLIJFT NODIG!
Na een zware reis is het team aangekomen in Kikwit. Een grote stad met wat betere voorzieningen, maar ook daar is de medische zorg tweederangs. Dus eenmaal terug in Nederland kan Bram zich pas goed laten onderzoeken.

De telefoonverbinding was weer behoorlijk slecht, toch kunnen we laten weten dat in de plaats Eolo 2 maal 600 en 2 maal 300 bekeerlingen werden geteld.

Maandag wordt er, i.p.v. het vliegtuig, per bus gereisd naar Kinshasa om de kosten laag te houden.
Daarna gaat de reis naar Mbuji Layi. Daar is het team een week lang te gast bij een denominatie van 'De Getuigen van Jezus' een kerk van 2 miljoen zielen.

Verder zal het moeilijk worden om nog iets te laten weten omdat men in Congo bedacht heeft dat er momenteel toestemming nodig is voor het hebben van een telefoon. Het team wordt achtervolgd door 'de geheime dienst' die uiteraard op geld uit zijn, vooral als er een Westerling bij is.

Wekenlang waren ze ook niet op de hoogte van wat er zich in de wereld afspeelde.
Nu in Kikwit horen ze pas weer wat er zoal gebeurt.

Laten we blijven bidden voor een goed verloop van de reis, genezing en thuiskomst.
Mocht er toch nog bericht komen dan laten we dit natuurlijk weten.

St. Facilite, Gorinchem.

Congo 2010

2010-08-04T21:56:00.000+02:00

GEBED GEVRAAGD VOOR BRAM.
Hij voelde zich al een poos niet in orde. Had geen trek in eten, kon het niet verdragen en is behoorlijk afgevallen. Is toen naar een medische post gegaan en daar herkende men de symptomen. Hij heeft AMOEBE en een BACTERIE IN DE DARMEN. Dat komt daar vaker voor en de oorzaak is 'het slechte water'. Het kan een voortslepende ziekte zijn (van zelfs jaren). Hij heeft er 2 medicijnen voor gekregen. Laten we bidden voor snelle genezing en voldoende kracht, want er volgt nog een zware reis.

St. Facilite, Gorinchem.

Congo 2010

2010-08-02T21:42:00.000+02:00

Zaterdag en zondag j.l.waren de laatste campagnedagen in Panu. Het blijven schattingen,maar beide dagen zijn erg druk bezocht met zo'n 4500 bezoekers met zaterdag 350 en zondag 550 nieuw gelovigen.
Toen er een uitnodiging voor zieken werd gedaan kwamen er 1000 mensen naar voren. Vanwege het grote aantal is er toen vanaf het podium voor de zieken gebeden. Zondag is er door het team in de kerken van Panu volop gepreekt.

Al met al hebben deze gebeurtenissen grote indruk gemaakt op de inwoners van Panu en iedereen praat er daar nu over.
Zaterdagavond was er een optreden van een bekende musicus die zelfs gratis eten en drinken aanbood omdat hij al bang was voor voldoende belangstelling.
En zijn vrees was niet voor niets, want zijn publiek trok massaal naar de campagne!

Na een reis per motorboot van 1.5 uur over de rivier is het team vandaag aangekomen in de plaats Eolo, waar ook weer conferenties en campagnes gehouden zullen worden.
Tijdens de riviertocht riepen de vissers al: " er wordt op jullie gewacht".
De bevolking wordt van te voren op de hoogte gebracht van wat er staat te gebeuren, er wordt o.a. omgeroepen per megafoon.
Inmiddels heeft de eerste campagne in Eolo al plaatsgevonden met 2500 belangstellenden waaronder maar liefst ruim 600 mensen die de Heer willen volgen. Het aantal lijkt wel te groeien.

Bram is vaak de eerste blanke, vooral voor de kinderen, die ze zien.
Ze willen hem even aanraken en aan z'n baard trekken en ja, het is toch allemaal echt.

St. Facilite, Gorinchem.

Congo 2010

2010-07-30T21:03:00.002+02:00

Afgelopen woensdag was er dan alweer de laatste conferentie en campagne in Piopio, waar zo'n 250 mensen tot geloof kwamen.

Donderdag volgde er een reis van ruim 5 uur naar Panu-city,waar een 4-daagse conferentie en campagne gehouden wordt.
De campagne trok 2000/2500 bezoekers waardoor gisteren 55o en vanavond 275 mensen aangaven de Heer te willen volgen.
De eerste conferentie aldaar werd bezocht door 160 deelnemers, waaronder veel predikanten en 2 Katholieke pastoors.
Nu nog een verblijf van 2 dagen in Panu. Zondag wordt er door het team natuurlijk weer gepreekt in de kerken van van deze stad.

De sfeer onderling is enorm goed!
Bram heeft een aantal larven van de zandvlooi in zijn voeten opgelopen, maar haalt ze er zelf uit. Hij heeft er (naar eigen zeggen) weinig last van, het prikt alleen nogal.

Volgende week zondag spreekt Bram in Kikwit in de kerk van ds.Luswa(directeur) en in een van de 3 grote kerken van Kopa, een voormalig Katholieke pater die uit de kerk is gezet en nu in een onafhankelijke Evangelische Gemeente predikant is.

Maandag a.s. gaat de reis verder per boot over de Kasairivier (waar deze week een ferry verongelukt is) naar de andere kant waar ze het goede nieuws weer zullen laten klinken,in de plaats Eolo.

St. Facilite, Gorinchem.

Congo 2010

2010-07-26T21:13:00.000+02:00

In Piopio trok de campagne gisterenavond 3000 bezoekers.
Door een fout in de organisatie gaven 'maar' 46 mensen aan Christus te willen volgen.
Vanavond waren er 1800 mensen waaronder 500 nieuw gelovigen.
Voor ons toch wel ongekende aantallen.

De temperatuur lag de laatste dagen tussen de 30 en 31 graden, maar meestal schommelt dat tussen de 28 en 29 graden.

Het eten is erg goed. Piopio ligt op zo'n 1,5 km. van de zeer grote Kasairivier en op het menu staat dus vis. Ook aan fruit is er geen gebrek.

Overmorgen trekt het team verder naar Panu, direct aan de Kasairivier.
De gezondheid laat niets te wensen over.

St. Facilite, Gorinchem.

Congo 2010

2010-07-24T20:37:00.000+02:00

Er zijn inmiddels 3 conferentie en campagnedagen geweest in Kalo. De conferentie telde per dag zo'n 100 tot 175 deelnemers waaronder 125 predikanten.
De campagne werd bezocht door 2500 tot 3000 bezoekers per keer. In 3 dagen campagnetijd zijn er zo'n 1000 mensen tot geloof gekomen.
Het is een bijzonder goede tijd geweest in Kalo.

Vanmiddag is het team aangekomen in Piopio, een stadje van ongeveer 50.000 inwoners, waar ze heerlijke rivierkarper hebben gegeten.

St. Facilite, Gorinchem.

Congo 2010

2010-07-21T21:19:00.000+02:00

Gisteren ging de reis van Kikwit naar Kalo,waar het team 's nachts om half 3 aankwam doordat de jeep onderweg stuk ging.

Vandaag was er in de ochtend een Gemeentegroeiconferentie, die met groot enthousiasme werd ontvangen.
In de middag dan de eerste campagne waar meer dan 400 mensen tot geloof zijn gekomen.

Morgen en overmorgen de tweede en derde campagne en conferentie.

St. Facilite, Gorinchem.

Congo 2010

2010-07-21T20:10:00.002+02:00

19 juli

Na rustige vluchten met Kenyan Airways naar Nairobi, en toen een overstap naar Kinshasa (binnen 2 uur, dus snel) ben ik tamelijk uitgeslapen aangekomen. Ik sliep zo vast, dat ik één maaltijd geheel miste, 2 andere ten naaste bij. Wat een langslaper… Blijkbaar had ik het nodig. Het weerzien met Maki was heel prettig. Op de luchthaven van Kinshasa zijn de zaken beter geregeld dan ooit, en dat betekent: geen bedrog, gezeur aan je kop etc. Heerlijk.

Ds. Kindia was niet thuis, maar ik heb in zijn huis geslapen, waar diverse oude bekenden me kwamen opzoeken; heel prettig. Voor vijf uur in de ochtend belde papa Maki al, of ik mijn ontbijt al had genomen, want om 5 uur precies zou hij me ophalen, om op tijd op het nationale vliegveldje te zijn, Ndolo. Vandaar naar Kikwit, het huis van ds. Luswa, waar ook ds. Richard Mayoko verblijft, één van onze teamleden. Daar kwamen ds. Vincent (die bijna zijn oog was verloren in het oerwoud, een vrijwilliger van onze beweging Africe) en de voormalige abbé Kopa me opzoeken en ze brachten veel goed nieuws.

Morgen vertrekken we naar het zuidoosten met een oude jeep naar Kalo, waar we een evangelisatiecampagne van drie dagen hebben. De mensen wachten met ongeduld op ons. Na Kalo volgen Piopio, een stadje gelegen langs de gelijknamige rivier (4 dagen), Panu, de belangrijkste stad ten Oosten van Kikwit (4 dagen) en Eolo (4 dagen), aan de overkant van de grote Kasaï-rivier, waar we met een kano met buitenboordmotor heengaan, een reis van meer dan 2 uur over het water. Vooral daar wachten de mensen met grote verwachting. Dat wordt dan de eerste kerkelijke conferentie in hun stad, en de eerste grote evangelisatiecampagne.

Van ds. Richard en Luswa, die grote nazorgreizen langs eerder bezochte gebieden hebben gemaakt, heb ik gehoord hoe groot de behoefte aan vorming is. En aan Bijbels! De meeste ouderlingen en zelfs catechisten (een soort hulppredikant)) hebben geen Bijbel; hetzelfde geldt voor sommige grote dorpen met meer dan 2000 inwoners. Van ds. Vincent hoorde ik dat de situatie in het oerwoudgebied nog veel en veel dramatischer is. Hij heeft het geregeld overigens, dat 2 pygmeeën een theologische opleiding (HBO-niveau) kunnen volgen in Kikwit. Hij kwam ook met schrijnende verhalen over de enorme scheiding tussen de pygmeeën en bantoes in het oerwoud. Sommige kerken daar weigeren apert pygmeeën toe te laten, en men wil zeker niet dat een pygmee in huis komt of een glas gebruikt van een bantoe. Alleen al de reis van Jean en Vincent was een groot getuigenis, want zij sliepen en aten bij de pygmeeën thuis.

Vlak voor vertrek naar Kongo kreeg ik het goede nieuws te horen, dat een goede gever een zeer groot bedrag wil schenken voor bijbelverspreiding. Dat komt des te beter uit, omdat in Nepal inmiddels 5000 exemplaren van een nazorgboekje gedrukt zijn, bedoeld voor bijbelstudiegroepen. Die hoop ik door te sturen naar Kongo vanuit Nederland, waar ik een goedkope manier voor heb. Op die manier kunnen we drukwerk in dat land laten arriveren voor 40 à 50% van de prijs die het in Kongo zou kosten.

Ook cursussen vallen in goede aarde. Velen weten hoegenaamd niets van Bijbel, kerk en geloof, maar willen o zo graag meedoen in kerkenwerk en evangelisatie. Wij geven enorme versnellingen aan kerken mee, om het evangelie te verkondigen en hun gemeenschap naar bijbelse normen op te bouwen. Overal ontmoeten we een groot enthousiasme. Onze beweging heeft een goede naam, en we krijgen uitnodigingen van alle kanten om in allerlei plaatsen te komen.

Na de campagnes in de Bandunduprovincie en nog een kerkdienst op 8 augustus in Kikwit, ga ik weer naar Kinshasa, om een dag later door te reizen naar Mbuji Mayi voor conferenties met de gemeenschap van de ‘Christelijke Kerk van de getuigen van Jezus’(2 miljoen leden). Daarover later meer.

Bid voor een goede ontvangst van het Evangelie in Kalo, Piopio, Panu en Eolo, en goede aandacht voor de conferenties, die vaak heling brengen in scheefgegroeide kerkelijke situaties. We zijn niet alleen conferentieleiders en musici, maar tegelijk pastorale werkers, vrienden en vertrouwensmensen in elke plaats waar we komen. En bron van informatie, raadsman en noem maar op.

Allen hartelijk gegroet uit een redelijk warm (dus zeer dragelijk) Kongo, waar tot hiertoe de temperatuur maximaal tot 30 graden reikte.

Met vriendelijke groet,

Bram Krol

Verslag van de reis van Bram Krol naar Nepal, juni/juli 2010

2010-07-16T21:04:00.000+02:00

Net retour uit Nepal probeer ik weer wat in het Nederlandse ritme te komen. De terugreis bedroeg 33,5 uur van deur tot deur, langer dan ooit. Dat viel me dit keer flink tegen. Bovendien is mijn koffer niet aangekomen. Hoewel deze meteen al opgespoord werd in Londen, blijft hij daar maar staan, al meer dan 2 dagen, maar ik moet ‘m pakken voor de reis naar Congo…

Het was een goede reis, zonder hoogte- of dieptepunten. 5 Gemeentegroeiconferenties, 4x met 30-36 deelnemers, en eenmaal met 25 deelnemers, een ingelaste conferentie voor de Friends-churches (doopsgez.) in Kathmandu; totaal 163 deelnemers, van wie 72 (hulp-)predikanten; verder: ouderlingen, evangelisten en ander lokaal kader. Groot enthousiasme. Dit keer heeft Dhruba zijn eerste lessen zelfstandig gegeven. Voor veel conferentiegangers was het de eerste conferentie van hun leven. Wat vonden ze het een gewichtige zaak! Ze deden met enorme overgave mee, alhoewel ik soms de inhoud wat moest aanpassen aan hun mogelijkheden.

Secretaris Dhruba Adhikari doet een goed werk. Hij is ijverig, neemt initiatief en is nauwkeurig. De samenwerking verloopt goed.

Eerst ging ik dit keer naar Larumba, het hoofdkwartier van de Kiratibeweging, om de vorderingen met de bouw van het ziekenhuisje te bespreken met de goeroe en het ziekenhuisbestuur. Dat is goed verlopen. De bouw vordert. Nog twee maanden en alles kan af zijn. Alleen arriveerden de moessonregens vóór mij, zodat ik door de grote hoeveelheid water in het riviertje naar Larumba moest lopen (de jeep kon er niet meer doorheen). Om geen risico te nemen zijn we meteen weer terug gelopen; 11 uur lopen die eerste krachtinspanning. En wat een zwaar parcours!
Verder naar Balamvita, 25 km. Ten zuid-oosten van Damak, waar het schooltje kan worden verbeterd en uitgebreid door een grote gift uit ’s-Gravendeel. Groot enthousiasme bij alle betrokkenen. De sociale verbroedering tussen de kasten (het niet-toelaten op grond van kastetegenstellingen van Santalikinderen op de overheidsschool smeedde het plan om een schooltje voor hen te bouwen) sinds de bouw van het schooltje gaat nog steeds door. Er is ook iets bijzonders gebeurd. Een doofstomme Santalivrouw is op gebed genezen in het kerkje, dat het schooltje gebruikt op de zaterdagen, en heeft op de radio een getuigenis gegeven van wat haar is overkomen. Nieuwsgierigheid alom! Binnenkort komt ze mogelijk ook op een nationale t.v.-zender.
De twee onderwijzeressen van het schooltje hebben een training gevolgd bij een christelijk pedagogisch centrum in Kathmandu. Ze hebben er met volle teugen van genoten, enorm veel geleerd, en voor de voltijds onderwijzeres, Uma, was het een goede kennismaking met het christelijke geloof. Haar man studeert in Kathmandu, en deze is ook erg onder de indruk van het geloof. Er is veel gaande vanwege het schooltje van Balamvita.

Tussendoor heb ik een reis gemaakt naar de omgeving van het stadje Ramechap (hemelsbreed 100 km. ten noordoosten van Kathmandu), samen met een parlementslid en een oud-minister, een goede leider en een bijzonder vriendelijk man. Na een reis per jeep over zeer onbegaanbare wegen van acht uur, dachten we er te zijn. Maar na een kop thee en wat versnaperingen moesten we nog een ‘klein stukje’ lopen. Dat bleek een tocht van 7 uur te zijn, zodat we om 11 uur ’s nachts onze eerste behoorlijke maaltijd kregen die dag. Goede contacten opgedaan, meer kan ik er niet over zeggen. Natuurlijk vlast men op sociale projecten, en ik zal erover nadenken. Deze contacten zijn de moeite waard, en bovendien zijn het mensen die een project met enig gezag en het nodige inzicht kunnen leiden.

Voor Congo heb ik een eerste boekje (Dynamiek in uw kring) in het Frans laten drukken. Een nazorgbrochure volgt deze week, en wordt opgestuurd naar Nederland. (Naar Congo kost het veel en veel te duur…) Goede contacten met de drukker, die goed werk levert, en de ontwerper (Silvanus).

In de kerk van Norbu in Kathmandu heb ik gepreekt, evenals in de onafhankelijke gemeente van Rajahar (in het midden van Nepal, maar dan dichtbij de grens met India). Dit is een grote, interessante gemeente, die in 45 jaar 135 dochtergemeenten heeft gesticht. We zijn enkele meer van die geestelijke doorbraakgemeenten (maar jonger) tegengekomen, o.a. in Lamjung.
En de gemeente in Mari (Chitwan) wil datzelfde bereiken onder de stam van de Chowdhari’s.

Wat moet ik verder nog vertellen? De ontmoeting met een bijna twee meter lange kippenslang? Of de zoontjes van ds. Timothy Motohary (de predikant van Mari), die eindelijk geld genoeg had om na 4½ jaar zijn oude vader van 94 op te zoeken. (Want waar haal je 20 euro vandaan om de dure bustocht met het hele gezin te maken?) Onderweg gaf ik iedereen een ijsje, ook zijn zoontjes van 4 en 5. Dat was het eerste ijsje van hun leven. Zoveel luxe kenden ze niet. Je had hen met ernstige toewijding moeten zien likken aan dat zalige goedje… Het was echt vakantie voor hen. Ze maakten een wereldreis van wel 50 of 60 kilometer in een schuddende bus, dwars door het Chitwanwoud, en dan ook nog zoiets lekkers!

Vooral in de omgeving van Damak zie ik grotere geestelijke doorbraken. En de goeroe was ongewoon open, zijn vrouw nog meer. Het lijkt erop dat de tijd voor de ommezwaai naar Christus snel naderbij komt voor de Kirati. Openlijk vond de ‘goeroe-ama’ dat de Kirati godheid (haar echtgenoot) een god van niks was… Hij hoorde het glimlachend aan, in het bijzijn van zijn hoofdbestuur… Tijdens de maaltijd wezen verschillende uitspraken van de bestuursleden erop, dat hun verzet tegen het christelijke geloof wegvalt, en dat hun interesse ervoor toeneemt.

Gorinchem, 14-07-‘10
Bram Krol

Nepal 2010

2010-07-05T10:29:00.001+02:00

Nieuws uit Nepal

Het grootste deel van mijn reis zit er weer op. Voor de vierde keer ben ik weer aangeland in mijn Guesthouse, waar ik graag kom, maar dat inNederland bij lange na de eisen voor hygiëne en kwaliteit niet zou doorstaan. Dat wordt echter goedgemaakt door het prettige personeel, altijd bereid om te helpen. Zo meteen, na het ontbijt, vertrek ik weer, om samen met secretaris Dhruba naar Lamjung te gaan voor een predikantenconferentie over Gemeentegroei.

Of die conferenties iets uit maken? Nou, wel degelijk. Je zou het enthousiasme van de deelnemers eens moeten meemaken. Voor velen is het de eerste conferentie van hun leven. Ze hebben er uren lopen voor over om mee te kunnen doen, en leren heel veel. Toch zullen velen het met een herinnering hier en daar moeten doen. Velen zijn niets gewend op het terrein van het leren. Soms deel in de zaal op in discussiegroepjes. Sommigen begrijpen er niets van. Hun enige zorg is, dat ze het ‘juiste antwoord’ zullen geven. Dat je al pratende een probleem kunt oplossen, of op nieuwe ideeën kunt komen, is iets van een andere wereld. Ze hebben misschien zes jaar onderwijs gehad, en dat bestond uit het opdreunen van rijtjes. Begrip bijbrengen? Zelfstandig leren werken? Dat is hier nog een stap te ver. Maar wanneer de deelnemers vertellen wat ze aan de conferentie hebben gehad, komen er toch steeds weer allerlei waardevolle dingen naar voren. Daar staan ze dan, trots met hun boek in handen, voor velen één van de weinige die ze bezitten. Hier kom je velen tegen, die liever vijf uur naar huis lopen, dan dat ze zestig cent voor de bus betalen. Zo duur…

Met de conferenties kom ik met veel leiders en vooral veel interessante pioniers in contact.

De reis naar Ramechap, vanwege de regentijd met een grote omweg, waardoor een afstand van 100 kilometer werd verdubbeld, was hoogst interessant, maar geen onverdeeld succes. De minister bleek een ex-minister van landbouw te zijn, een zeer geanimeerd mens en een uitstekend leider, Ram Hari Dungel. Nadat we over de ruige weg bijna 8 uur hadden gedaan (met rustpauzen), bleek dat we nog eens 7 uur moesten lopen om bij zijn huis te komen. Tegen elf uur ’s avonds zaten we aan onze eerste echte maaltijd die dag, doodmoe en drijfnat van het zweet. Naast mij waren een vrouwelijk parlementslid en haar echtgenoot (die ooit een hoge post had op ecologisch terrein) en een wat vreemde, in zichzelf pratende Japanse leraar meegekomen. Natuurlijk was de grote vraag, of we mee konden doen met ontwikkelingsprojecten. Gezien de mensen die het moeten trekken is de kans groot dat ze zullen slagen. Maar gezien de grabbelton vol wensen lijkt het me onbegonnen werk. Wat te doen? Die contacten met hoog geplaatsten zijn ook belangrijk.

Eén Frans boek (voor Congo) ligt nu bij de drukker. Aan een nazorgbrochure wordt nog gewerkt. Dat liep allemaal wat langzamer dan ik wenste. Ik wilde een andere ontwerper, omdat de eerste teveel over geld sprak. Dat is een kwalijke trek. Maar de tweede, een zeer sympathieke man met de naam Silvanus, kreeg een ongelukje. Alles schoof maar op, mede omdat ik weinig in Kathmandu was. Maar nu zit er dan weer schot in. Onder het eten gister vergaderd met de ontwerper en secretaris. Daarna naar bed met een zere knie - de bus stopte onverwacht, en ik kreeg een ijzeren balkje tegen mijn knieschijf. Daarna noest ik die knie forceren met een lange voettocht, en nu verga ik af en toe van de pijn. Zal wel een kwestie van enkele dagen zijn. Ik hinkel ongestoord verder.

Verder geen nieuws,

groet,

Bram Krol

Nepal 2010

2010-07-01T09:51:00.002+02:00

30 juni 2010

Inmiddels aangekomen in Kathmandu en omgeving, waar de temperatuur een stuk aangenamer is.

De laatste conferentieplaats was Rajahar, 150 of 160 km. naar het westen vanuit Kathmandu. Daar zijn tal van oude pioniers ontmoet van het Evangelie inNepal, van wie velen in de gevangenis hebben gezeten voor hun geloof voor 1990. Over een van hen, ds. Lok Bahadur Tamang, is door een Engelse predikant 10 iaar geleden een boekje geschreven, heel indrukwekkend. Dat is echt een grote pionier. Zijn gemeente in Rajahar heeft in 30 jaar ongeveer 130 dochtergemeenten gesticht (o.a. die van ds. Mukta Singh). Een indrukwekkende gemeenschap.

Het nieuws is dat er vandaag een extra Gemeentegroeiconferentie is bijgekomen en morgen in de toeristenwijk van Kathmandu, Tamal geheten. Er zijn 27 mensen bijeengekomen uit Doopsgezinde kring (Friends Churches, gesticht via een Canadese zending), in allerijl opgetrommeld door Norbu. Enkele van hen zijn echte pioniers uit afgelegen streken.

Vrijdag t/m zondag gaat de reis per jeep naar een zeer afgelegen plaats: Ramechap, samen met een minister en een parlementslid en haar man. Misschien nog anderen, maar dat kan ieder moment veranderen vanwege de politieke spanningen. Het idee erachter is dat het optrommelen van een westerse weldoener stemmen trekt. We wachten af of God een deur opent of niet.

Om in Ramechap te komen moeten ze bijna 2000 meter hoog, op ongeveer 20 km. van de Tibetaanse grens en vandaar weer een stuk naar het zuiden. Bid voor dit nieuwe avontuur.

Ook voor het boek dat op tijd van de drukker moet komen voor Congo. En ook voor gezondheid, want Bram zijn harttabletten staan op rantsoen omdat ze als 2 druppels water lijken op de malaria tabletten die veel ingenomen moesten worden tegen de muggen. Hij voelt zich overigens uitstekend.

Nepal 2010

2010-06-27T17:16:00.002+02:00

26 juni 2010

De laatste conferentie (afgelopen 3 dagen) was in een klein dorp 60 km. verder naar het westen in Kukurmara (hondendoder) in het Nawalparasidistrict, met 48 deelnemers. Ze waren daar te gast bij een gemeente die 2 jaar geleden met 2 gezinnen begon en nu meer dan 170 leden telt. De conferenties worden met groot enthousiasme ontvangen, net als de eerste in Mari in het Chitwandistrict. Voor de meesten is het de eerste conferentie in hun leven. Ze stralen helemaal.

Vandaag is het team in het grote dorp Rajahar, 30 km. van de stad Narayangadh.

Vanmorgen sprak Bram in een grote gemeente met meer dan 300 bezoekers en verder nog 50 zondagschoolkinderen.

Vanaf morgen Is er een grote Gemeentegroeiconferentie met 50-55 deelnemers.

Over 3 dagen hopen ze af te reizen naar Kathmandu en andere hoger gelegen streken, waar een overvol programma wacht. Belangrijk is ook een bezoek aan de drukker en ontwerper i.v.m. allerlei drukopdrachten voor Congo.

Dit scheelt enorm veel in de kosten.

De hitte is verzengend, ruim over de 40 graden Celcius in de vlakte. Ze zien uit naar het hoger gelegen gebied over 3 dagen.

Het is een bijzonder drukke reis (hoe houden ze het vol).

De wonden op Bram zijn voet, opgelopen tijdens de barre tocht naar Larumba en terug, genezen snel.

Behalve 1 wond die lelijk opspeelt. Verder zit hij helemaal onder de insectenbeten, wat hem (volgens hemzelf) een gezonde rode kleur geeft. Hij zegt hier geen last van te hebben.

Nepal 2010

2010-06-24T09:46:00.002+02:00

23 Juni 2010,

Omdat de regens al begonnen waren, moest het team te voet naar Larumba voor een bezoek aan de goeroe. Het is een goed bezoek geweest.

Wel was de reis erheen zwaar, ongeveer 6 uur over onbegaanbare wegen, door de rivierbedding en glijdend over gladde berghellingen. Hoewel ze erg moe waren en Bram zijn linkervoet behoorlijk gewond was, besloten ze toch dezelfde dag terug te reizen en kwamen 4 uur verder. De nacht is doorgebracht bij een nieuwe christen En die nacht was er een bijzonder zware regenval. Ze konden niet meer door de rivier omdat die te hoog was geworden en moesten over onmogelijke paden door de bergen. Ze waren bekaf, maar hielden vol op weg naar het schooltje in Balamvita. Daar waren de mensen erg blij met het goede nieuws n.l. een gift van een kerkelijke gemeente uit Nederland.

In dit dorpje is een doofstomme vrouw genezen op gebed. Ze kan nu praten en horen en is al op de radio voor Oost-Nepal geweest. Binnenkort komt ze op de nationale tv. Wat een overwinning. Het betreft een doodsimpele en arme Santalivrouw. Het kerkje stroomt vol met nieuwsgierigen.

Twee dagen geleden kwam er een uitnodiging om een diner mee te maken met verschillende parlementari'ers, de minister van buitenlandse zaken en de man die genoemd wordt als de nieuwe primeminister (Deuba, die Bram al kent). Het ging hem aan zijn hart dat hij moest afzeggen, maar het werk gaat voor.

De eerste Gemeentegroeiconferentie heeft plaatsgevonden in Mari, net onder het Chitwanpark dat internationaal beroemd is en vlak bij de grens met India ligt.

Er waren 35 deelnemers, onder wie 12 predikanten. De meeste waren Chowdhari's en spraken de Tharutaal

De terugreis vond plaats boven op een bus, zo'n 14 kilometer.

Wat volgt is een reis van 50 km. verderop naar het Nawalparasidistrict waar ook de volgende conferentie zal zijn in de plaats Kukurmara. Hier is twee jaar geleden een gemeente ontstaan die nu 160 zielen telt. Er worden 45 deelnemers verwacht waaronder 12 predikanten.

Nepal 2010

2010-06-21T09:30:00.000+02:00

20 juni 2010

(Na een moeilijk te verstaan telefoongesprek, het volgende nieuws).

Het bezoek aan Balamvita en de goeroe heeft inmiddels plaatsgevonden en er zijn goede plannen gemaakt.

De reis erheen was bijzonder zwaar omdat er een rivier overstroomd was.

Benen zijn gewond en schoenen stuk.

Nu volgt er een drie-daagse conferentie in Chitwan en misschien een gesprek met de aanstaande minister president.

Wilt u bidden voor het werk in Nepal/India en voor de gezondheid van Bram en alle medewerkers van dit vaak fysiek zware werk. We dienen een Groot en Machtig God, die waakt over zijn kinderen, dank God hiervoor!

Stichting Facilite

Nepal 2010

2010-06-18T09:19:00.001+02:00

Precies 24 uur na vertrek is Bram aangekomen in Kathmandu. Er was wel wat geduld nodig om op verschillende luchthavens te moeten wachten.

Als de moessonregens het toe laten (die net begonnen zijn), is het de bedoeling om morgen af te reizen naar het oosten waar ook Larumba bezocht zal worden.

Overmorgen staat er een bezoek aan de goeroe op de agenda. We zijn benieuwd naar deze ontmoeting.

Zoals altijd zullen we jullie regelmatig op de hoogte houden van deze reis.

Gorinchem, 14 juni 2010

2010-06-14T12:23:00.000+02:00

Gorinchem, 14 juni 2010

Beste vrienden,

Terwijl jullie dit lezen, zit ik waarschijnlijk al in Nepal. Ik ben reuze benieuwd. Wat zal ik dit keer weer meemaken?

Hoogtepunten: bezoek aan Larumba, waar het ziekenhuis voor de Kiratistam bijna af is, en een bezoek aan de goeroe.
Bezoek aan Balamvita, waar we verder kunnen met de bouw van een schooltje. Een zomermarkt in ’s-Gravendeel heeft meer dan 3100 euro voor dit doel opgeleverd, waarvoor een nieuw lokaal kan worden gebouwd, leermiddelen en meubilair kan worden aangeschaft, en waarvoor de onderwijzeres en haar invalster een cursus in Kathmandu kan bijwonen. Er is in Balamvita enkele weken geleden een stomme jongen genezen. Hij kan opeens goed spreken. Hij is al op de radio geweest, en de mensen in het dorp zijn diep onder de indruk. Ze drommen samen voor de kerkdiensten.
Cursussen Gemeentegroei voor predikanten en ouderlingen in West-Nepal. Twee plaatsen in elk geval: het Lamjung district in het Noorden en Chitwan (waar een befaamd wildpark is) in het zuiden, aan de grens met India.
Bezoek aan het zendingswerk van de Himalayan Evangelical Fellowship (zie de nieuwsbrieven onder Mission Impossible op deze website), en vooral aan de vier nieuw aangestelde evangelisten in Nepal die door een grandioze gift konden worden aangesteld.

Verder heb ik de copy bij me van een boekje in het Frans, dat in Nepal gedrukt moet worden, en waarvan ik een aantal exemplaren mee hoop te nemen in juli naar Congo.

Bid om een veilige reis. Nepal blijft onrustig.

Groet,

Vrede,

Bram Krol

Gorinchem 29 April 2010

2010-04-29T14:44:00.003+02:00

Eind april kwamen ds. Jean Kimbungula en ds. Vincent Kuzenzama terug van een zware tocht van zes weken naar onbereikte gebieden in de oerwouden van de Bandunduprovincie in Congo. Ze reisden over een moeilijk begaanbaar pad met een zware crossmotor. Op de terugreis heeft ds. Vincent een oog verloren, doordat een boomtak eerst zijn bril afzwiepte en toen zijn oog doorboorde. Bid voor ds. Vincent en zijn gezin uit Kikwit, die wel erg teleurgesteld moet zijn.

De tocht is voor het overige wonderwel verlopen. In de kleine en zeer afgelegen dorpen zijn 2337 mensen tot geloof gekomen, voor de helft bantoes. De woongebieden van de bantoes en de pygmeeën lopen door elkaar heen, en we willen voorkomen dat de spanning tussen deze twee groepen nog verder toeneemt, door ons tot beide te richten. De mensen waren heel erg blij met deze boodschappers van het Goede Nieuws. Er is een grote honger naar het evangelie in Congo.

Inmiddels zijn de pygmeese evangelisten Dieudonné en Lotudi met vrijwilligers naar andere afgelegen streken vertrokken om daar te werken, vanuit hun woonplaatsen Bokota en Bisènguè-1. Bid om bescherming voor deze mannen. Het oerwoud is gevaarlijk. Heel gevaarlijk

Gorinchem 26 Maart 2007

2010-03-26T12:29:00.001+01:00

Beste vrienden,

Op mijn website (www.bramkrol.com) staat weer het verslag van mijn laatste reis. Geen sterke verhalen, het spijt me. Ik heb hard gewerkt, maar meer achter de computer dan in de bergen. Het was een waardevolle reis.

Inmiddels loopt er van alles in verband met de verschijning van een boek, de ‘Jesus Multinational’. Straks een interview met het ND. Morgen een life programma van de EO (beginnend om 12 uur, radio 5). Er loopt nog het een en ander. Er is door de uitgever een mooie website gemaakt:www.jesusmultinational.nl

Ook onze eigen website is vernieuwd en aangepast met o.a video materiaal van mijn reizen in Congo en Nepal, dus kom deze weer bekijken.

Met vriendelijke groet,

Bram krol

Nepal, 17 Maart 2010

2010-03-18T09:44:00.000+01:00

Zondag per vliegtuig aangekomen in Kathmandu waar o.a. opnieuw contact is geweest met de drukker i.v.m. het ontwerp.

Dan per bus of motor naar Banepa, ten noorden van Nepal aan de grens met Tibet voor een verblijf van ongeveer 3 dagen. De conferentie in Banepa werd bezocht door 125 razend enthousiaste dellnemers en was uitstekend georganiseerd. Op alle fronten een succes te noemen.

Daarna weer terug naar Kathmandu waar de derde cursus van start is gegaan met 14 deelnemers, hoofdzakelijk gemeente-stichters. Onder hen bevond zich

een etnische Buthanees en iemand uit Sikkin.

Vanaf zondag a.s. volgen er dan 3 conferentiedagen, in west Kathmandu, met 45 predikanten. Er zijn 2 medewerkers: ten eerste een van de vertalers van het boek en ten tweede dhr. Dhruba die theologie heeft gestudeerd, iemand met veel kwaliteiten. Uitgezocht wordt nu of dit misschien de part-time secretaris kan worden.

Bram wordt achter op een motor heen en weer gereden, wat daar levensgevaarlijk is. Er wordt zowel links als rechts ingehaald en er gebeuren dan ook veel ongelukken.

Nepal, 12 Maart 2010

2010-03-12T16:21:00.000+01:00

Enkele dagen geleden was de aankomst in Damak.

Eergisteren was Bram daar met een evangelist op stap waar ze dan zomaar onderweg een grote groep geïnteresseerden tegenkwamen en iemand tot geloof kwam. Een oude man vertelde dat het de eerste keer in zijn leven was dat hij een buitenlander zag.

Het bezoek aan ds. Matthias Subba kon helaas niet doorgaan omdat het verkeer onmogelijk is vanwege een gewelddadige staking voor onbepaalde tijd. Er is een enorme woede ontstaan. De aanleiding hiervoor was de moord op een buschauffeur die vanwege het gevaar niet al te veel passagiers wilde mee laten reizen boven op de bus.

Gisteren was er een evangelisatie bijeenkomst in de open lucht waar 150 bezoekers waren en weer iemand tot geloof kwam. Ook kwamen daar mensen op af die nieuwsgierig waren geworden door het succes van het schooltje in Balamvita, waar gisteren een bezoek aan is geweest.

Morgen 2 keer preken in Damak en hierna door naar Belbari waar morgenavond een samenkomst zal plaatsvinden en daarna weer naar Kathmandu.

Altijd een druk programma

Gorinchem 7 Maart 2010

2010-03-08T11:12:00.001+01:00

Afgelopen week is er door Bram in Nepal veel vergaderd, les gegeven en ook zijn er brochures drukklaar gemaakt. Verder is er een conferentie geweest aan een theologisch seminary.

Er is altijd veel te regelen tijdens deze bezoeken en er zijn veel onverwachte dingen, maar Bram redt zich al aardig in het Nepalees als het moet.

Momenteel verblijft Bram in Lamjung waar hij o.a. het werk van een predikant gaat zien die een groot pionierswerk is begonnen en in een paar jaar 10 kerkjes heeft gesticht.

Hierna reist Bram door naar Damak waar een bezoek aan de school in Balamvita op de agenda staat. Verder zal het verblijf daar worden ingevuld met evangelisatie, etc.

De gezondheid van Bram is goed en de temperatuur zeer aangenaam. (Overdag 24/25 graden en 'snachts ongeveer 15 graden.)

stichting Facilite

Nepal, 1 Maart 2010

2010-03-02T14:52:00.000+01:00

Beste Vrienden,

Overmorgen begint mijn eerste conferentie in het grootste en oudste seminary van Nepal. Alles loopt prima.

Drie dagen geleden heb ik een aardbevinkje meegemaakt, toch nog 6,0 op de schaal van Richter. De hele natuur lijkt aan te geven dat de Heer eraan komt!

Voor verder nieuws moet je even wachten. Ik heb een uitnodiging voor een diner met een parlementslid, maar dat is al bijna standaard, nietwaar? (In Nederland krijg ik al de zenuwen als ik een wethouder op tien meter afstand zie...)

De temperatuur is aangenaam hier in de hoofdstad, overdags 22-25 graden Celsius, 's nachts ongeveer 16 graden.

Groet,

vrede,

Bram Krol

Gorinchem 17 januari 2010

2010-03-01T17:35:00.001+01:00

Gorinchem 17 januari 2010

Deze week vertrek ik in alle vroegte naar Nepal, om daar een langere tijd te verblijven, conferenties te leiden en conferenties en evangelisatiecampagnes voor te bereiden. Maar het belangrijkste zal zijn het maken van plannen voor en met het hele team, zodat we constructief dezelfde koers kunnen varen. Vergeet Congo niet in uw gebeden. Het is een wetteloos land, dat in verregaande staat van ontbinding verkeert.

Na enkele dagen in Nederland ga ik daarna naar Nepal voor predikantenconferenties over Gemeentegroei. Dat is een machtig middel om het geestelijke leven in heel Nepal te versterken. De kerk groeit er snel (van 30.000 mensen in 1991 tot 1.350.000 nu). Het land lijdt enorm onder aanhoudende stakingen, geweld en politieke onrust. Daarom: ook gebed voor Nepal gevraagd!

Ik voel me goed en heb enorm veel zin in deze reis. De teams in Congo en Nepal doen het goed, en het is prettig met hen samen te werken.

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Gorinchem 17 januari 2010

2010-03-01T17:34:00.000+01:00

Gorinchem 17 januari 2010

Deze week vertrek ik in alle vroegte naar Congo, om daar een langere tijd te verblijven, conferenties te leiden en conferenties en evangelisatiecampagnes voor te bereiden. Maar het belangrijkste zal zijn het maken van plannen voor en met het hele team, zodat we constructief dezelfde koers kunnen varen. Vergeet Congo niet in uw gebeden. Het is een wetteloos land, dat in verregaande staat van ontbinding verkeert.

Ik voel me goed en heb enorm veel zin in deze reis. De teams in Congo en Nepal doen het goed, en het is prettig met hen samen te werken.

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Gorinchem 27 februari 2010

2010-03-01T15:49:00.003+01:00

Gorinchem 27 februari 2010

Na een zeer kort verblijf in Nederland, is Bram dinsdag j.l. weer vertrokken naar Nepal. Hij zal daar hoofdzakelijk les geven uit zijn boek "Gemeentegroei Compleet". Komende week zal dat o.a. plaatsvinden aan de belangrijkste theologische opleiding van Nepal, van 3-5 maart.

Vandaag, zaterdag, heeft hij een kerkdienst als bezoeker bijgewoond bij een van de districtleiders, een kerk van Norbu ( die zijn boek vertaald heeft).

Morgen is er een feestdag en maandag volgt er een bezoek aan de drukker waar brochures voor een nihil bedrag gedrukt worden.

Verder deze week zijn er afspraken gemaakt voor 4 conferenties in Kathmandu met belangrijke sleutelfiguren.

Ook heeft er nog een aardbeving plaats gevonden met een kracht van 6 op de schaal van Richter, maar iedereen is gelukkig ongedeerd.

Op de agenda staat o.a. een bezoek aan de goeroe en een trip naar het oosten van Nepal i.v.m. het werk van de H.E.F.
Stichting Facilite

Gorinchem 10 februari 2010

2010-03-01T15:48:00.008+01:00

Gorinchem 10 februari 2010

De reis naar Kimvula is afgerond. Het is een bijzonder zinvolle tijd geweest en het team vond er een goed gehoor. Het is wel een erg vermoeiende reis geweest.

Ze zijn vanmorgen in alle vroegte vertrokken via, naar verteld werd, een betere weg terug naar Kinshasa waar ze voor het avondeten verwacht werden bij ds. Kindia. Maar deze weg viel vreselijk tegen. Het is daar nu midden in de nacht en ze zijn verdwaald in de rimboe. In alle vroegte een broodje gegeten en onderweg 2 bananen en een paar slokjes water.

Gelukkig zijn ze in het bezit van een satelliettelefoon zodat dit door kon worden gegeven aan het thuisfront.
De jeep bergt 6 personen, waaronder een vrouw met een baby die mee terug reisde. Bram zit in de achterbak tussen de bagage en als hij eruit wil dan moeten ze hem eerst bevrijden. Twee mensen zijn er op uit met een zaklantaarn in de hoop iets te vinden wat op een weg lijkt. Het is te hopen dat hun batterijen niet leeg raken, want het is daar pikkedonker.

Laten we hopen dat wanneer het licht wordt ze de goede weg vinden en weer een nacht zonder slaap aan kunnen.

Misschien goed om te weten hoe het soms gaat. Het zijn bepaald geen luxe reisjes met alle comfort.

Maar wij weten waar ze het voor doen. Laten we hen niet vergeten in ons gebed

Stichting Facilite

Update 11 februari

De twee mensen die probeerden een weg te vinden, kwamen een jongeman tegen die gezien had dat ze de verkeerde weg insloegen. De wegen, of wat er voor doorgaat, lijken erg op elkaar. Eerder had een vrachtwagen sporen nagelaten wat ze aanzagen voor de juiste weg.

De jongeman is een paar km. meegereden achter op de bumper om richting te geven. Om 8 uur vanmorgen kwamen ze aan bij ds. Kindia. De afstand van totaal 220km. duurde 23,5 uur.

Het reizen valt lang niet altijd mee. De jeep uit het zand graven, aanduwen etc. Gelukkig zijn ze weer veilig gearriveerd.

Stichting Facilite

Gorinchem 22 februari 2010

2010-03-01T15:48:00.007+01:00

Gorinchem 22 februari 2010

Beste vrienden,

Met razende spoed probeer ik tussen Congo en Nepal het allerbelangrijkste te doen, maar mijn ijver weegt niet op tegen de drukte van ons land. Gewoon zoals vanouds. Ik denk dat ik veel werk naar Nepal zal meenemen, om het voor maandag en de dinsdagochtend niet té zwaar te maken voor mezelf. Vlak na het middaguur vertrek ik weer, dit keer naar Nepal, en ik heb mijn verblijf daar zelfs moeten verlengen vanwege enkele heel belangrijke cursussen.

Onder de reisverslagen op de website kunt u het reisverslag lezen van de afgelopen reis naar Congo waar is 2 dagen geleden ben van teruggekeerd.

De Heer is bezig nog grotere dingen te doen dan we tot hiertoe meemaakten in Congo. Wat een toewijding! En wat staat me strak in Nepal te wachten? Bidden jullie wel voor me?

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Gorinchem 30 januari 2010

2010-03-01T15:47:00.007+01:00

Gorinchem 30 januari 2010

Begin deze week heeft de eerste van twee conferentiedagen plaatsgevonden voor toekomstige sprekers. De dag werd bezocht door 16 deelnemers.
Het door Bram geschreven nazorg boekje "Opbouw" wordt vertaald voor gebruik in de nieuwe gemeentes die opgericht worden in Congo. Twee mensen werken hieraan mee, 1 op papier en 1 per computer. Ook zij zijn razend enthousiast en erg blij met de mogelijkheden die dit biedt voor hun land. Verder heeft Bram in een kerk gesproken over het thema "Gemeentegroei".
Het was een week van veel vergaderen, veel puntjes op de i en veel nieuwe plannen: o.a. pioniers- zendingsreizen. De temperatuur ligt op het moment ver boven de 30 graden en het is regelmatig flink zweten, vooral in pak met stropdas. Soms valt er een regenbui en koelt het even iets af.
De contacten met de "Getuigen van Christus" zijn hersteld.Dit is een kerkgenootschap van zo'n 2 duizend zielen. Van hen ligt er een uitnodiging voor deze zomer.

De container die enige weken geleden per schip is verzonden naar Congo, met daarin een grote hoeveelheid aan apparatuur, kleding, meubels etc.., is inmiddels aangekomen. We zijn erg blij dat de container dit maal intact is aangekomen bij de medewerkers van Facilite in Congo. Voor Pastor Kopa (abbé Kopa in het Congolees) is er o.a geluidsapparatuur meegekomen en een gift waarmee hij bijzonder blij en dankbaar voor is.

Donderdag a.s. vertrekt het team naar Bas-Congo, (wat in het westen van Congo ligt op 120 km. van Kinshasa), naar de stad Kimvula aan de grens met Angola. Er zijn plannen voor een grote evangelisatie actie. Ze zullen daar een week verblijven.
2 Parttimers, een Baptist- en een Pinksterpredikant gaan een nieuw werkgebied openen onder de Pygmeeën. Ze zijn enthousiast en hebben er veel zin in. We hopen dat u ook dit initiatief met uw gebed wilt ondersteunen!

Stichting Facilite

Gorinchem 7 februari 2010

2010-03-01T15:47:00.006+01:00

Gorinchem 7 februari 2010

Donderdag j.l. is het team vertrokken naar Kimvula. Een reis over een onvoorstelbaar slechte weg. De laatste 100 km. was vrijwel onbegaanbaar. Ze hebben veel moeten lopen en de nacht min of meer in de jeep doorgebracht. Eenmaal bij aankomst was de ontvangst bijzonder hartelijk.

Dit gebied werd in een ver verleden wel bezocht door Katholieken en Baptisten, maar is sinds lang verlaten.
Het team bezoekt hier steden en dorpen om te onderzoeken of ze hier in de toekomst een evangelisatieactie gaan starten.

De mensen kwamen naar hen toe en waren uitermate belangstellend. Ze werden overladen met pinda's, eitjes e.d. Er ontstond spontaan een kleine bijeenkomst waar 25 mensen tot geloof kwamen. Er is grote openheid. Vandaag kwam er een jongen van 17 jaar praten en ook hij kwam tot geloof.

Bram slaapt op beton met daarop een stukje karton. Een familielid van een van de medereizigers zorgt voor het eten, echt Afrikaans, en erg lekker als je eraan gewend bent.

Gisteren waren ze in Lula, een gebied van 20.000 inwoners. Dit was een zeer heidens Afrikaans gebied.
Vandaag was de laatste dag in Kimvula. Morgen door naar meer zuidelijk gelegen steden en dorpen.
Woensdag vroeg in de morgen via een andere weg terug naar Kinshasa.

De autoriteiten staan achter de bezoekers, wat natuurlijk erg belangrijk is, ook met betrekking tot de toekomst.

Stichting Facilite

Gorinchem 19 januari 2010

2010-03-01T15:46:00.007+01:00

Gorinchem 19 januari 2010

Afgelopen nacht is Bram vertrokken, voor een reis van precies een maand, naar Congo. Dan even 3 dagen thuis, om vervolgens voor een maand af te reizen naar India/Nepal. Dus weer drukke maanden voor de boeg.

Na aankomst op Schiphol kon het vliegtuig naar Parijs niet vertrekken omdat men niet kon landen vanwege de zeer dichte mist. Na zo'n 2 uur is dat toch gelukt, maar helaas was het toestel naar Kinshassa al vertrokken. Dus een overnachting in Parijs van waaruit morgen eerst naar Brussel en daarna naar Kinshassa wordt gevlogen.

Gedurende deze 2 maanden zullen we regelmatig iets laten weten over het wel en wee van dit mooie zendingswerk. We hopen dat u deze reizen biddend wilt ondersteunen.

Stichting Facilite

Gorinchem 24 januari 2010

2010-03-01T15:46:00.006+01:00

Gorinchem 24 januari 2010

De afgelopen week is goed verlopen.

Er zijn vergaderingen geweest, hetgeen erg zinvol was. Verder zijn er ook plannen gemaakt met al de mensen die bij het werk horen. De medewerkers maakten enthousiast plannen en droegen de nodige ideeën aan.
Ds. Kindia heeft op een uitstekende wijze de besprekingen geleid.

Er zijn 2 Pygmeeën bij die nog nooit eerder in een grote stad zijn geweest en die hun ogen uit kijken.
Ds. Kindia, die erg mensgericht is, heeft speciaal voor deze 2 een bescheiden uitje gepland in Kinshassa voor de zaterdagavond. Dan op zondag natuurlijk de kerkdienst.

Verder nieuws volgt

Stichting Facilite

Gorinchem 17 januari 2010

2010-03-01T15:45:00.007+01:00

Gorinchem 17 januari 2010

Ik voel me goed en heb enorm veel zin in deze reis. De teams in Congo en Nepal doen het goed, en het is prettig met hen samen te werken.

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

Gorinchem 31 december 2009

2010-03-01T15:44:00.001+01:00

Er kwam op 29/12/’09 bericht over een nazorgreis, gerealiseerd door ds. Luswa Kasese, Bernardin, langs de steden waar we de afgelopen zomer evangelisatiesamenkomsten hielden en ook Gemeentegroei-cursussen. Het verslag raakte me diep. Dit werk is niet tevergeefs!

Bram Krol

----

Mon voyage pour le travail de suite s’était très bien réalisé : Idiofa, Dibaya-Lubwe, Mangai 1 et Mangai 2. J’ai été très bien accueilli et le peuple de Dieu était très content de me revoir parmi eux. A partir de cette visite, ils nous ont jugés sérieux et m’ont exposé plusieurs problèmes que nous discuterons ensemble pendant votre séjour à Kin. Mais d’une manière générale, les églises se portent à merveille et la croissance de manière générale est aussi bonne. Depuis notre passage chez eux, beaucoup de choses ont changé dans leurs églises. Nos enseignements ont été très bien accueillis, et les pasteurs vivent une unité jamais connue auparavant et des grands changements dans leur leadership. J’ai des grands témoignages que je vous partagerai au sujet de la croissance dans les églises.

Après notre passage, des veillées de prière et des jeûnes d’ensemble ont été organisés dans le souci de consolider l’unité. Ma présence a encore été une preuve éloquente de la présence d’AFRICE parmi eux. Quand ils m’ont vu, ils ont vu Pasteur Krol…et ils en étaient contents.

J’aimerais aussi vous informer qu’à travers ce voyage, j’ai raté deux accidents mortels graves à moto : les routes, vous le savez, sont très mauvaises suite aux fortes pluies qui s’abattent presque chaque jour, les ponts n’en parlons pas, car j’ai plus utilisé la piste des bicyclettes et des piétons. Mais par la grâce de Dieu, je suis rentré indemne.

--------

Mijn nazorgreis is goed verlopen. Ik heb Idiofa, Dibaya-Lubwe en Mangai-1 en -2 bezocht. Men heeft me hartelijk ontvangen en het volk van God was erg blij me in haar midden terug te zien. Tijdens mijn bezoek bleek dat men ons zeer hoog inschat en men heeft mij meerdere problemen voorgelegd, die we zullen bespreken wanneer we elkaar in Kinshasa ontmoeten. Over het geheel gaat het bijzonder goed met de kerken en in het algemeen is er een goede groei. Sinds ons bezoek aan hen is er veel in hun kerken veranderd. Ons onderwijs is goed overgekomen en de predikanten beleven een eenheid die tot hiertoe nooit is voorgekomen; ook zijn er grote veranderingen te zien in hun manier van leiding geven. Ik heb belangrijke getuigenissen gehoord over de groei van de gemeenten, die ik met je zal doornemen.

Na ons bezoek zijn er gebedswaken en vastenbijeenkomsten georganiseerd met als doel de eenheid te consolideren. Mijn komst is een welsprekend getuigenis geweest van de aanwezigheid van onze Stichting Africe onder hen.... Ze waren er erg blij mee.

Ik wil je er ook van verwittigen dat ik gedurende deze reis tot tweemaal toe ontsnapt ben aan een dodelijk motorongeluk. De wegen, zoals je weet, zijn in zeer slechte staat vanwege de zware regenbuien die bijna dagelijks vallen. Laten we over de staat van de bruggen maar zwijgen, want ik heb vooral de baan voor fietsers en wandelaars gebruikt. Maar door Gods genade ben ik zonder kleerscheuren teruggekomen.

ds. Luswa Kasese, Bernardin